Monday, August 15, 2011

கிறீஸ் மேன்


இரவு 11.30 ஐத் தாண்டியதும் மூடிவிட்டு உறங்கப் போகலாம் என்று எண்ணிய போது சட்டென்று,


“இன்னும் தூங்கவில்லையா?” என்ற செய்தி அவளிடமிருந்து வந்தது.

எனது வாசகிகளில் ஒருத்தி. முகப் புத்தகம் ஏற்படுத்தித் தந்த நட்பு. தெளிவாகப் பேசுவாள். தொடர்பில் வந்தால் ஆகக் குறைந்தது அரை மணிநேரம் இலக்கியம், அரசியல், பொது விவகாரங்கள் என்று இருவரும் பேசுவோம்.

“இன்னும் இல்லை.”

“வீட்டில் எல்லோரும் தூங்கிட்டாங்களா?” - கேட்டாள்.

“ஆம்!”

“ஸ்கைப் வரட்டுமா?”

“சரி.”

ஸ்கைப்பில் வந்தாலும் கூட நாங்கள் பேசிக் கொள்வதில்லை. காரணங்கள் பல. முதலாவது காரணம் என்னிடம் ஹெட் போன் கிடையாது. இருந்த இரண்டு ஹெட்போன்களையும் பிள்ளைகள் பல்வேறு இயந்திர சாதனங்களில் பயன்படுத்தி உடைத்து விட்டார்கள்.

இரண்டாவது காரணம் பெண் குட்டிகளோடு அரட்டை அடிப்பதை மனைவியும் ஆண்களோடு அரட்டையடிப்பதை வாசகிகளின் தாய், தந்தை, அண்ணன், தம்பிமாரும் கண்டால் கதை கந்தலாகி விடும்.

ஸ்லோமோஷனில் அசையும் முகங்களை ஆளுக்காள் அவ்வப்போது பார்த்துக் கொண்டு எழுத்துக்களின் மூலம் பேசிக் கொள்ள ஆரம்பித்தோம்.

“உங்கள் ஊரில் கிறீஸ்மேனைப் பிடித்து விட்டார்களாமே...?”

“அப்படித்தான் தகவல் கிடைத்துள்ளது.”

“ஊரில் பெரிய ஆர்ப்பாட்டம் நடக்குது என்று அறிந்தேன்.”

“ம்...”

“என்ன ம்! விபரம் அறிய வேண்டாமா...?”

“அறிந்த வரை ஒரு புது முகம் ஒரு பெண்ணைத் தாக்கியதாகவும் பொது மக்கள் அவரை மடக்கிப் பிடித்ததாகவும் பொலிஸார் அவரை அழைத்துச் செல்ல முயன்ற போது ஏதோ பிர்ச்சினை ஏற்பட்டுக் கலவரம் ஆரம்பித்ததாகவும் தெரிகிறது.”

“கலவரம் ஏற்படக் காரணம் என்ன?”

Sunday, August 14, 2011

போருக்கெதிராய் ஒரு புயல்!


பிறருக்காக வாழக் கிடைக்கும் வாழ்க்கை ஒரு பெரும் கொடுப்பினையாகும்.


அந்தப் பிறர் அயல் வீட்டாராகவோ அடுத்த ஊராராகவோ, தனது சொந்த நாட்டு மக்களாகவோ இல்லாமல் இன்னொரு தேசத்து மக்களுக்காக தனது சொந்த நாட்டை அதன் வலுமிக்க அரசை எதிர்த்து ஒரு மனிதன் போராடுகிறான் என்றால் அந்த மனிதன் எத்தகைய உன்னதமான மனிதனாக இருக்கக் கூடும்?

அவ்வாறான ஒரு மாமனிதர்தான் பிரிட்டன் பிரஜையான ப்ரையன் ஹோவ்.

ஈராக்கின் மக்களின் மீதும் ஆப்கானிஸ்தான் மக்கள் மீதும் திணிக்கப்பட்ட யுத்தத்துக்கு இணங்கி ஒத்துழைத்த தனது நாட்டு அரசை எதிர்த்து அவர் கலகம் செய்தார். அவரிடம் ஆயுதங்கள் இருக்கவில்லை. ஆத்ம பலம் இருந்தது.


 
ஒற்றை மனிதனாய் ஓய்வில்லாப் போராட்டத்தை முன்னெடுத்த அவரிடம் இருந்ததெல்லாம் உயிர்கள் மீதான அளப்பெரிய அன்பும் நேர்மையும்தான். இதனால்தான் சூரியன் அஸ்தமிக்காத ஆதிபத்தியம் வைத்திருந்த தனது தேசத்தின் அரசை நோக்கி அவரால் விரல் நீட்ட முடிந்தது.

Saturday, August 13, 2011

தன்னைப் பிழிந்த தவம்!


பீர்முகம்மது ஒலியுல்லாஹ்வின் ஒன்பது மெஞ்ஞானப் பாடல்கள் இறுவட்டாக (ஒலித்தகடு) வெளியாகியிருக்கிறது.

பீர் முகம்மது ஒலியுல்லாஹ்வி்ன் தமிழ் இலக்கியப் பங்களிப்பு அளப்பரியது. இன்று இஸ்லாமிய தமிழ் இலக்கியம் என்று முன் வைத்துப் பேசப்படும் பல இலக்கிய நூல்களைப் பாடிய மகத்தான ஞானியாக அவர் விளங்குகிறார்.

“திருநெறி நீதம், பிஸ்மில் குறம், ரோசு மீசாக்கு மாலை, மகரிபத்து மாலை, ஞானமணிமாலை, ஞானப் புகழ்ச்சி, ஞானப்பால், ஞானப் புட்டு, ஞானக் குறம், ஞானரத்தினக் குறவஞ்சி, ஞான ஆனந்தக் களிப்பு, திருமெய்ஞ்ஙான சரநூல், ஞான நடனம், ஞான முச்சுடர் காப்புப் பதிகம், ஹக்கு முறாது பதிகம், மயில் வலம்புரிப் பதிகம், றப்பில் ஆலமீன் பதிகம், கஃபத்துல்லாப் பதிகம், கண்மணிப் பதிகம், நினைவுப் பதிகம், இலாஹிப் பதிகம், நாட்டப் பதிகம், பதமருள் பதிகம், குருசீடப் பதிகம், ஓர்மைப் பதிகம், மனப் பதிகம், தறஜாத்துப் பதிகம், ரகுமான் பதிகம், மெய்ஞ்ஙான அமிர்த கலை, ஞர்னவுலக உருளை, ஞான தித்தி, ஞானத் திறவுகோல், ஞானவிகடம், ஞானக் கண், மிகுறாசு வளம், - ஆக பாடல் பதினெண்ணாயிரத்தில் திருநெறி நீதம், பிஸ்மில் குறம், ரோசு மீசாக்கு மாலை இம்மூன்றிலும் - சேகு சதக்கத்துல்லாஹ் அப்பா அவர்கள் உரையுடன் பாடப்பட்டது. மற்றவையனைத்தும் அருள் உதிப்பு மேல் பாடப்பட்டது என்று ஏட்டுப் பிரதிகளில் காணப்படுகிறது.” - (ந.சை. இஸ்மாயில் அரபி சாய்பு)

மேற்படி குறிப்பு 2007ல் மீள்பதிப்பாக வெளியிடப்பட்ட திருநெறி நீதம் நூலின் முன்னுரையாகக் காணப்படுகிறது.

இப்படிப் பெயர் பெற்ற பீர் முகம்மது ஒலியுள்ளாஹ்வின் பாடல்கைளை சீறாக் கலைஞர் குமரி அபுபக்கர் அவர்கள் பாடியுள்ளார். கவிஞர் தக்கலை ஹலீமா, குமரி அபுபக்கர் ஆகியோரின் இசையமைப்பில் உருவான இந்த இறுவட்டின் இசை ஒருங்கிணைப்பாளர் துளசி வயக்கல் அவர்கள். தக்கலை தாஹிர் அவர்கள் இதைத் தயாரித்து வழங்கியுள்ளார்.

Thursday, August 11, 2011

ஒற்றை வரியில் ஒரு விருது!




ஓர் இலக்கியவாதிக்குக் கிடைக்கும் பாராட்டானது அவனை ஆத்ம திருப்திக்குள்ளாக்கும் அதே சமயம் மீண்டும் எழுதத்தூண்டிவிடக் கூடியது.


பாராட்டு என்பது இலக்கியவாதியொருவருக்கு அவ்வளவு இலகுவாகக் கிடைத்து விடுவதில்லை. ஒரு இலக்கியவாதியைப் பாராட்டும் எல்லாப் பாராட்டுக்காரர்களையும் அவன் மனதார ஏற்றுக் கொள்வதில்லை. ஒரு பாராட்டு வெளிவரும் போது அதன் பின்னணி, அதன் அரசியல் பற்றியெல்லாம் சிந்திக்க வேண்டியிருக்கிறது.

தனக்கு ஒரு மேடை கிடைப்பதானால் ஒரு இலக்கியவாதி அல்லது சில இலக்கியவாதிகள் தேவை என்று கருதும் பிரகிருதிகளால் நடத்தப்படும் பாராட்டு, வெறும் நட்புக்காக நடத்தப்படும் பாராட்டு, படைப்பாளியிடம் ஏதோ ஒரு தேவை கருதி நடத்தப்படும் பாராட்டு என்று ஏகப்பட்ட பாராட்டு முறைகள் இப்போது நடைமுறையில் இருக்கின்றன.

பாராட்ட வேண்டிய எழுத்தைப் பாராட்டும் மனோ நிலை சிலரிடம் கிடையாது. எல்லோரும் பாராட்டுகிறார்கள் என்பதற்காகத் தானும் ஏதேனும் சொல்ல வேண்டும் என்பதற்காகப் பாராட்டும் முறையும் உண்டு.

இன்னொரு படைப்பாளியின் எழுத்து புகழப்படும் போது நாசூக்கான வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி அதனைக் குறைத்துப் பேசுபவர்களும் உள்ளனர்.

நேர்மையான ஒரு விமர்சகர் என்று தான் கருதும் ஒருவர், அறிமுகமற்ற, முகமறியாத ஒருவர் தனது எழுத்தைப் படித்துப் பாராட்டும் போது ஒரு படைப்பாளியின் மனது நிறைவடைகிறது.

அப்படியொரு பாராட்டு எனக்குக் கிடைத்திருக்கிறது.

Wednesday, August 10, 2011

அவர்கள் வருகிறார்கள்!


ஒவ்வொரு ரமளானிலும் முஸ்லிம் சமூகத்திலிருந்து ஒரு படை புறப்படுவதை மிக நீண்ட காலமாக நாம் கண்டு வருகிறோம். ஜூம்ஆ தொழுகை நடைபெறும் வேளைகளில் எல்லாப் பள்ளிவாசல் கடவைகளிலும் முன்றலிலும் நின்று கையேந்தும் இந்தப் படை ரமளானில் இரண்டு பங்காக மூன்று பங்காக, நான்கு பங்காக அதிகரிக்கிறது.

இந்தச் சமூகம் இந்தப் படையை வெல்வதற்கு ஒட்டு மொத்தக் கவனத்தை இன்னும் செலுத்தவில்லை. ஆங்காங்கே அவ்வப்போது சிற்சில அமைப்புகளாலும் இயக்கங்களாலும் மேற் கொள்ளப்படும் முயற்சிகள் ஐம்பது வீதமான வெற்றியைக் கூட அடையவில்லை என்பது பெரும் துரதிர்ஷ்டம்.

அதிசிறந்த படிப்பாளிகள், அரசியல்வாதிகள், சமூக ஆர்வலர்கள் உள்ள ஒரு சிறுபான்மைச் சமூகத்தில் வாழும் ஒரு சிறு தொகையான இந்தப் படையினரை வெற்றிகொள்ள முடியவில்லை என்பது எத்தகைய துர்ப்பாக்கியம் என்று எண்ணிப் பாருங்கள்.

எழுதுபவர்கள் எழுதிக் கொண்டேயிருக்கிறார்கள். படிப்பவர்களும் படித்துக் கொண்டேயிருக்கிறார்கள். இந்தப் படையை எதிர் கெள்வதற்குத் தேசிய ரீதியில் ஒரு எழுச்சியும் முயற்சியும் ஏற்படுத்தப்பட வேண்டாமா?

ஏறக்குறைய 25 வருடங்களுக்கு முன்னர் நான் எழுதிய இந்தக் கவிதை போல் இன்னும் இந்த விடயமாக எழுதப்பட்ட கவிதைகள் அந்தப் படையை வெற்றி கொள்ள முடியாத காரணத்தால் உயிர்ப்போடு இருக்கின்றன.

Tuesday, August 9, 2011

பட்டுக்கோட்டைக்கு வழியைக் கேட்டால்....


இலங்கைக் கூட்டமும் பின்னணி அரசியலும் - 13

பட்டுக்கோட்டைக்கு வழியைக் கேட்டால் துட்டுக்கு இரண்டு கொட்டைப் பாக்கு என்கிறது மலேசியாவிலிருந்து வரும் நம்பிக்கை சஞ்சிகை!

மலேசியாவில் இலக்கிய விழாவொன்றை நடத்திவிட்டு சந்தோசத்தின் உச்சத்தில் குப்பப்பிச்சை முகம்மது இக்பாலின் குழுவிலுள்ள மைதீ சுல்தான் என்பவர் ஹாஜி ஏவி.எம். ஜாபர்தீன், கவிஞர் ஜின்னாஹ் சரிபுத்தீன் ஆகியோர் விழாவுக்கு அழைக்கப்படக் கூடாதவர்கள் என்று ஒரு பட்டியலை நீட்டியதாக நம்பிக்கை இதழில் எழுதியிருந்தார்.

அச் சஞ்சிகையில் இடம்பெற்ற கட்டுரையை அப்படியே ஸ்கேன் செய்து எனது வலைத் தளத்தில் இட்டிருந்தேன்.  21 ஜூன் 2011 அன்று “நம்பிக்கையும் வம்புக் கையும்” என்ற தலைப்பில் அந்தப் பதிவு இடம் பெற்றிருந்தது. அந்தக் கட்டுரை உண்மைக்குப் புறம்பான விடயங்களைத் தெரிவிக்கிறது என்பதை ஹாஜி ஏவி.எம். ஜாபர்தீன் குப்பப்பிச்சை முகம்மது இக்பாலுக்கும் கவிஞர் ஜின்னாஹ் சரிபுத்தீன் கட்டுரை எழுதிய மைதீ.சுல்தான் என்பவருக்கும் எழுதியிருந்த மறுப்பு மின்னஞ்சல்களையும் சேர்த்தே வலைப் பதிவில் இட்டிருந்தேன்.

பின்னால் வந்த இதழொன்றில் ஹாஜி ஏவி.எம். ஜாபர்தீனுக்கு மட்டும் நம்பிக்கை சஞ்சிகை பதில் தந்திருப்பதாகத் தெரிவித்து அந்தப் பதிலின் ஸ்கேன் பிரதி நண்பர் ஒருவரால் நமக்கு அனுப்பப்பட்டுள்ளது.

Monday, August 8, 2011

இருட்டுக்குள் வெளிச்சம்!


சட்டத்தரணி மர்ஸூம் மௌலானா

இது ஒருவகை இலக்கியம், இதுதான் இலக்கியம், இதுவும் இலக்கியந்தான், இதுதான் இன்றைக்குத் தேவையான இலக்கியம் என்று பலவகையான வார்த்தைகள் சிலவற்றைப் படிக்கும்போது தோன்றும்.

ஒருகுடம் கண்ணீர் - இதுதான் இன்றைக்குத் தேவையான இலக்கியம் எனும் வகையறாவைச் சார்ந்தது. நாவல்களாய், சிறுகதைகளாய், நவீன கவிதைகளாய் புத்தம் புதிய இலக்கிய நுட்பங்களோடு சமகால இலக்கிய உலகம் பயணிக்கும்போது அஷ்ரப் ஷிஹாப்தீன் போன்ற அனுபவம் வாய்ந்த படைப்பாளிகள் இது போன்ற குடங்களை ஏந்திவந்து இலக்கிய தானம் தர முன்வந்தமை இளம் பரீட்சார்த்த இலக்கியப் படைப்பாளிகளுக்குச் சொகுசாகக் கிடைத்த அடித்தளமாகவே எனக்குப்படுகிறது. ஏனெனில் இலக்கியம் படைக்கப்படுவதைவிட அது இலக்கியமாக அங்கீகரிக்கப்படுவதில்தான் சவால்கள் காத்திருக்கின்றன.

ஒரு குடம் கண்ணீர் ஒடுக்குமுறையின் அடையாளங்களை திரவ வடிவில் குறியீடாக்கி அடுத்த சந்ததிக்கு சிந்தாமல் சிதறாமல் கொண்டு சேர்க்கும் உன்னதமான பணியினை செவ்வனே நிறைவேற்றியிருக்கின்றது. வுhனம்பாடிக் கவிஞர்களை மானுடம் பாடிகளாக மாறிவிடுங்கள் என்று அறம்பாட அறைகூவும் தொனி அஷ்ரப் ஷிஹாப்தீனின் இந்த நூலின் ஒவ்வொரு வரியிலும் ஒலிப்பதை உணர முடிகிறது.

தமிழில் உரைநடை இலக்கியம் பிரித்தானியர் காலத்திலேயே தோற்றம் பெற்றதாக வரலாற்று ஆசிரியர்கள் குறிப்பிடுவதுண்டு. பிரித்தானிய காலனித்துவம் உலக ஒழுங்கியலை மாற்ற வழிகோலிய போது தமிழ் இலக்கியம் தன்னை புனர்நிர்மாணம் செய்துகொள்ள முற்பட்டமை சரியானதாகவே தோன்றுகிறது.

இந்திய உச்ச நீதிமன்றத்தினால் இலக்கியமாகப் பார்க்க முடியாமல்போன ராமாயணம் வேதாந்த அரசியலாய் பார்க்கப் படுமளவுக்கு இந்த நூற்றாண்டில் இலக்கியம் பற்றிய புரிதல் தர்மத்திற்கு முரணாக நகரும் என்றால் பாமரனையும் சென்றடையக்கூடிய இயல்பான இலக்கிய வடிவமான உரைநடை இலக்கியங்கள் கருக்கொள்ளவேண்டும் என்பதே எனது பணிவான அபிப்பிராயமாகும்.

ஒருகுடம் கண்ணீர் அவ்வாறான சிந்தனையின் வெளிப்பாடாக இலக்கிய உலகின் இதயங்களில் கசிவுகளை எற்படுத்தும் என்பது எனது அசையாத நம்பிக்கை.

இக்குடத்தின் கண்ணீர்த் துளிகள் பலஸ்தீனின் பாலைவனங்களுடே பயணித்து வந்திருக்கிறது. பொஸ்னியாவின் ரத்தச் சகதிகளுக்குள் ஊடுருவி எம்மை அடைந்திருக்கிறது. ஆபிரிக்காவின் மீது முதலாளித்துவம் சுரண்டிய மேற்றோல்களின் செதில்களுடன் உரையாடி விட்டு வந்திருக்கிறது, காஷ்மீரின் சிவப்பு ரோஜாக்களுக்கு குருதிச் சிவப்பு நிறம் வழங்கிவிட்டு இமயமலையின் அடிவாரத்தில் தவம் செய்து மோட்சம் பெற்று வந்திருக்கிறது ஈராக்கில் அமெரிக்கக் காமுகனால் கருகிப்போன ஒரு மணிப்புறா அபீர் ஹம்ஸாவின் பிஞ்சுத் துளிகளைக் கோர்த்து வந்திருக்கிறது. சங்கைக்குரிய பிக்குவே, மேலிடத்து உத்தரவின் பேரில்தான் உங்களைக் கொடுமைப்படுத்துகிறோம் எனும் கொடுமையாளனின் ஈரநெஞ்சோடு தோழமை கொண்ட பிக்குவின் கண்ணீர்த் துளிகளும் இதில் அடங்கியிருக்கிறது.

 இஸ்லாம் பற்றி அறிய ஆசைப்பட்ட பாவத்திற்காய் பாகிஸ்தானுக்கு சென்றதற்காய் பயங்கரவாதி எனும் பெயர் பெற்ற ஜெர்மனியப் பிரஜை முராத் குர்னாஸின் உறைந்து போன திண்மத் துளிகளும் இதில் அடக்கம் சி.ஐ.ஏ இன் துன்புறுத்தல் மன்னர்களால் சீரழிக்கப்பட்ட லோரன்ஸோ ஸெலாயா எனும் கம்யூனிஸ அமைப்பின் சகோதரி முரில்லோவின் பேச முடியாதவர்களுக்காகப் பேச முனையும் தழுதழுத்த கண்ணீர்த் துளிகளும் இக்குடத்தில் குடிகொள்கிறது.

Saturday, August 6, 2011

கழுதைகள் - விற்பனைக்கு!




கதையின் கதை

இந்தக் கதையைப் படிப்பதற்கு முன் இந்தக் கதையின் கதையை நான் சொல்ல விரும்புகிறேன். அதற்காக நீங்கள் என்னை மன்னிக்க வேண்டும்.

28.05.2010 அன்று இந்தக் கதையை நான் மொழிபெயர்த்து முடித்திருந்தேன். நான் மிகவும் ரசித்து ரசித்து மொழிபெயர்த்த கதை இது. கதை கொஞ்சம் பெரியதாக இருந்தமையால் நான் வழமையாக கதைகளை அனுப்பும் சஞ்சிகைகளுக்கு அவற்றின் ஆசிரியர்களைச் சங்கடத்துக்குள்ளாக்க விரும்பவில்லை.

வீரகேசரியில் இதுவரை எனது கதைகள் எவையும் பிரசுரமாகாத படியால் இதனை அதற்கு ஒப்படைத்தேன். ஆனால் ஏழு மாதங்கள் தாண்டியும் கதை பிரசுரமாகவில்லை. விசாரித்ததில் கதை கொஞ்சம் பெரிசாக இருக்கிறது என்று பதில் வந்தது. சங்கடம்தான். ஆகவே தவிர்க்குமாறு கேட்டுக் கொண்டேன்.

பிறகு இந்தியாவிலிருந்து வெளியாகும் காலச் சுவடு சஞ்சிகைக்கு மின்னஞ்சல் மூலமாக அனுப்பி வைத்தேன். பிரசுரத்துக்கு ஏற்றுக் கொள்ளும் பட்சத்தில் ஒரு சிறு தகவல் தரும்படியும் கேட்டுக் கொண்டேன். ஆனால் காலம் கடந்தது. ஐந்து மாதங்கள் அல்லது ஆறு மாதங்கள் கடந்த நிலையில் கடந்த மாதம் வேறு ஒரு துருக்கிக் கதையின் மொழி பெயர்ப்பு காலச் சுவட்டில் வெளிவந்திருந்தது.

நேற்றுக் கால்சுவடு தளத்துக்குச் சென் போது மற்றொரு அதிர்ச்சி. நான் யாருடைய கதையை மொழிபெயர்த்திருந்தேனோ அதே நபருடைய வேறொரு கதையை சகோரர் ரிஷான் ஷரீப் மொழிபெயர்த்திருந்தார். அது ஆகஸ்ட் கால் சுவட்டில் வந்திருந்தது. இரவே ரிஷானை மின்னஞ்சலில் தொடர்பு கொண்ட போது தான் அந்தக் கதையை ஜூன் 8ம் திகதி அனுப்பியதாகத் தகவல் தந்திருந்தார். ஆக ரிஷானின் கதை ஒரு மாத இடைவெளிக்குள் பிரசுரமாகியிருக்கிறது.

காலச்சுவடு சஞ்சிகைககு எனது கதை அனுப்பிய மின்னஞ்சல் போய்ச் சேரவில்லையா அல்லது கதை பெரியது என்று தாமதமா என்று என்று ஒரு சந்தேகம் வந்தது

அத்துடன் மாய்ந்து மாய்ந்து நான் மொழிபெயர்த்த இதே கதையை மற்றொருவர் மொழிபெயர்த்து விடக் கூடும் என்று ஒரு பயம் வந்தது எனக்கு.

வழமையாக எனது எழுத்துக்களைப் பத்திரிகை சஞ்சிகைகளுக்கு அனுப்பினால் அவற்றில் வெளிவந்த பிறகே நான் எனது வலைத் தளத்தில் இடுவது வழக்கம். இந்தக் கதைக்கு நடந்த கதியை நினைத்து - நேரடியாக வலைத் தளத்தில் இட்டு விடுவது என்று தீர்மானித்து இன்று இந்தக் கதையைப் பதிவிடுகிறேன்.

இந்தக் கதை எனக்கு மிகவும் பிடித்தது. எனது அன்புக்குரிய வாசகர்களாகிய உங்களுக்கும் பிடிக்கும். படித்து விட்டுக் கையை விசுக்கிக் கொண்டு போகாமல் உங்கள் கருத்தையும் பதிவு செய்து விடுங்கள். நன்றி.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------

கழுதைகள் - விற்பனைக்கு!





மொகமட் நுஸ்ரத் நெஸின் (அஸீஸ் நெஸின்)

பல்வலியினால் அவதிப்படுபவனைப் போல முகத்தில் கையை வைத்துக் கொண்டு தலையை இரு புறமும் அசைத்த படி அவன் வந்தான்.


அவ்வப்போது தனது கரங்களால் கன்னங்களில் அறைந்துகொண்டு ‘நாசமாகப் போக... நான் அவமானப்படுத்தப்பட்டு விட்டேன்.. நான் அவமானப்படுத்தப்பட்டு விட்டேன்...” என்று சொல்லிக் கொண்டான்.

நன்கு உறுதியான உடலமைப்புக் கொண்டவன் அவன். வீட்டுக் கதவருகில் வந்து எனக்கு முகமன் கூறும் நிமிடம் வரையும் தன்னைத் தானே அடித்துக் கொண்டு ‘நாசமாகப் போக... நான் அவமானப்படுத்தப்பட்டு விட்டேன்..’ என்று சொல்லிக் கொண்டேயிருந்தான்.

Thursday, August 4, 2011

ஒரு கோப்பைத் தேநீர்


ஜப்பானிய மெஜ்ஜி (1868 - 1912) காலப்பிரிவில் நான்இன் என்ற பேரறிஞர் ஒருவர் வாழ்ந்து வந்தார்.

அவரைச் சந்தித்து ஸென் தத்துவம் பற்றி அறிந்து கொள்வதற்காக மிகத் தூரத்திலிருந்து ஒரு பல்கலைக் கழகத்தின் பேராசிரியர் வருகை தந்திருந்தார்.


அவரை வரவேற்று அமர வைத்தார் நான்இன்.

பேராசிரியருக்கு முன்னாலிருந்த மேசையில் தேநீர்க் கோப்பையை வைத்து அதில் பேராசிரியர் பருகுவதற்காகத் தேநீரை ஊற்ற ஆரம்பித்தார்.

கோப்பை நிறைந்த போதும் கூட நான்இன் ஊற்றிக் கொண்டேயிருந்தார். மேலதிக தேநீர் கோப்பையிலிருந்து வழிய ஆரம்பித்தது.

இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த பேராசிரியர் நான்இன்னிடம் சொன்னார்:-

“கோப்பை நிறைந்து விட்டது. இதற்கு மேல் அதற்குள் ஊற்ற முடியாது...”

நான்இன் கேத்தலைக் கீழே வைத்து விட்டுச் சொன்னார்:-

“இந்தக் கோப்பையைப் போல்தான் நீங்களும். உங்களது சிந்தை உங்களது சொந்தக் கருத்துக்களாலும் ஊகங்களாலும் நிறைந்திருக்கிறது. நீங்கள் உங்கள் கோப்பையை வெற்றாக வைத்துக் கொள்ளவில்லையென்றால் ஸென் தத்துவத்தை எப்படி என்னால் விளக்க முடியும்?

Wednesday, August 3, 2011

நான் அவனில்லை!


மேலேயுள்ள படத்தில் உள்ளவர்களைப் பார்த்து யார் என்று சொல்லுங்கள் என்று கேட்டால் ‘இது தெரியாதா... நம்ம ஜோர்ஜ் புஷ் அண்ணாச்சி’ என்று எந்த விதத் தயக்கமும் இன்றிச் சொல்லி விடுவீர்கள். ‘அட சின்ன வயசில அழகாத்தான் இருந்திருக்காரு...’ என்று கூடவே ஒரு கொமன்ட்டும் அடிப்பீர்கள்.


ஆனால் இருவரும் ஒருவரல்ல என்பதுதான் உண்மை!

பையன் பெயர் உஸாமா நபில். எந்த நாடு என்று கேட்கிறீர்களா... ஆச்சரியப்படுவீர்கள்... வேறென்ன ஈராக்தான்!

2005ல் எடுத்த படம் அது. அசலாக ஜோர்ஜ் புஷ் போலவே இருக்கிறான். அமெரிக்கப் படையினர்தான் கற்பழிப்பில் ஈடுபட்டார்கள்... பெரியவருமா... என்று உங்களுக்குச் சந்தேகம் வந்தால் அது தப்பு!

உசாமாவின் தந்தை ஒரு சாதாரண மனிதர். ஒரு சில்லறைக் கடைக்குச் சொந்தக்காரர்.

ஜோர்ஜ் புஷ் போலவே இருப்பது உசாமாவுக்குப் பெரும் தலையிடி. அவன் போகுமிடமெல்லாம் இந்தப் பிரச்சினை ஒரு நிழல் போல அவனைச் சித்திரவதை செய்து கொண்டேயிருக்கிறது.

உசாமா நபில் சொல்கிறான்:-

“இது எனது விருப்பம் அல்ல. அல்லாஹ்வின் ஏற்பாடு! இறைவன் ஒரே மாதிரி 40 பேரைப் படைக்கிறானாம். (இது அரபியில் வழங்கப்பட்டு வரும் மொழி). என்றுடைய தந்தையார் இந்த உருவ ஒற்றுமை பற்றி நீ கவலைப்படாதே என்று அடிக்கடி சொல்வார். உண்மையைச் சொல்லப் போனால் ‘ஜோர்ஜ் புஷ்’ என்கிற பெயரை நான் பல காரணங்களுக்காக வெறுக்கிறேன். இந்தப் பெயர் ஓர் அறபுப் பெயரோ இஸ்லாமியப் பெயரோ அல்ல. ஈராக்கில் ஆயிரக் கணக்கான சிறுவர்களைக் கொன்றவன் அவன். இந்தத் தோற்ற ஒற்றுமையை மறைக்க பாடசாலையில் நான் எவ்வளவோ முயற்சிக்கிறேன். ஆனால் சீக்கிரம் அடையாளம் கண்டு கொண்டு ‘புஷ்’ என்று என்னை அழைக்கிறார்கள். இப்படி அழைக்கும் போது எனக்கு திகைப்புத்தான் ஏற்படுகிறது. ஏனெனில் தொடர்ந்து அழைக்கப்பட்டால் அப்படியே அப்பெயர் நிலைத்து விடுமோ என்கிற பயம்தான். இதிலிருந்து எப்படி என்னைக் காத்துக் கொள்வது பற்றியே யோசித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.”