யாரும் மற்றொருவர்போல் இல்லை!

எப். எச். ஏ. ஷிப்லி (கவிஞர் நிந்தவூர் ஷிப்லி)

விரிவுரையாளர்

இலங்கை தென்கிழக்குப் பல்கலைகழகம் 

பன்முக இலக்கியவாதி, சிரேஷ்ட ஒலி, ஒளிபரப்பாளர், எழுத்தாளர் என பல்துறை ஆளுமை கொண்ட  அஷ்ரப் சிஹாப்தீன் ஓயாமல் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு இளமை நதி. வற்றாத அறிவியல் ஊற்று.பல்துறைகளிலும் ஆழமாக் காலூன்றி, வேரூன்றிய கலை ஜாம்பவான்..

அவரதுபத்தாவது நூலாகவும்,மூன்றாவது மொழிபெயர்ப்பு நூலாகவும் அண்மையில் வெளியாகியது“யாரும் மற்றொருவர்போல் இல்லை”எனும்மொழிபெயர்ப்புக் கவிதைத் தொகுதி.யாத்ரா பதிப்பகத்தினால் வெளியிடப்பட்டஇந்த நூலில் முப்பது நாடுகளைச் சேர்ந்த 49 கவிஞர்களின் ஐம்பது கவிதைகள் உள்வாங்கப்பட்டுள்ளன. நூலினைநூலாசிரியர் அவரது தாய்வழிப் பாட்டனார் புலவர் மஹ்மூது அப்துஸ்ஸமது ஆலிம் அவர்கட்கு சமர்ப்பித்துள்ளார்.

இளைய இலக்கியவாதிகளை மனமாரப்பாராட்டி, அவர்களை ஊக்கப்படுத்தும் மூத்த இலக்கியவாதிகளில் அஷ்ரப் சிஹாப்தீன் முக்கியமானவர். அதற்கு கடந்த ஆண்டு நடைபெற்ற இஸ்லாமிய தமிழ் இலக்கிய மாநாட்டில் நூற்றுக்கணக்கான இளைய எழுத்தாளர்களை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டி அவர்களை ஊக்கப்படுத்தியமைமுக்கிய சான்று.

இந்த நூலில் இடம்பெற்றுள்ளமொழிபெயர்ப்புக் கவிதைகளின் கவிதைத்தேர்வுகளை வாசிக்கின்றபோது தனிமனித உணர்வு சார் கவிதைகள், காதல் கவிதைகள், யுத்தமும், அதன் கோர நகங்கள் பதித்த வலிமிகுந்த கீறல்கள் தொடர்பான கவிதைகள், அரசியல் சார் கவிதைகள், வாழ்வியலையும், அழகியலையும் பேசக்கூடிய கவிதைகள், மனிதாபிமானம் தொடர்பான கவிதைகள், புரட்சி விதைகளை விதைக்கின்ற கவிதைகள் என்று பல கோணங்களிலும் கவிதைகள் தேர்வு செய்யப்பட்டு, மொழிபெயர்க்கப்பட்டு நூலுருவாக்கம் பெற்றதை அவதானிக்கலாம். அதேபோலகானா, பங்களாதேஷ், பாரசீகம், நமீபியா, போஸ்னியா, பாலஸ்தீன், நேபாளம், பாகிஸ்தான், சிரியா, ஆப்கானிஸ்தான், குர்திஷ், அமெரிக்க, கென்யா, நைஜீரியா, தன்ஜானியா, அல்பேனியா, எகிப்து, கியுபா உள்ளடங்கலாகநாம் இதுவரை வாசிக்காத, நமது தமிழ் வாசிப்புச் சூழலுக்கு அதிகம் பரிச்சயமில்லாத பிறமொழிக் கவிதைகள் மொழிபெயர்க்கப்படுள்ளன.

Translation என்ற வார்த்தை "translatio" என்ற லத்தீன் மொழிச் சொல்லிலிருந்து வந்தது, இதற்கு ‘கொண்டு சொல்லுதல்’ என்று பொருள். ‘ஒரு மூல மொழிப் பிரதியின் அர்த்தத்தை அப்பிரதிக்கு இணையான இலக்கு மொழிப் பிரதியின் வழியாக வெளிப்படுத்துதலே மொழிபெயர்ப்பு.’ இந்த வரையறையை மொழிபெயர்ப்பு பற்றிய மிக அடிப்படையானவொரு வரையறையாகக் கொள்ளலாம். இதில் ‘அப்பிரதிக்கு இணையான’ என்ற பிரயோகம் கூர்ந்து கவனிக்கத்தக்கது. மொழிபெயர்ப்பு எனும்போது இலக்கிய மொழிபெயர்ப்பையே பெரிதும் நாம் சுட்டுகிறோம். தழுவல், சுருக்கம், மொழியாக்கம், நேர்மொழிபெயர்ப்பு என்பவற்றை மொழிபெயர்ப்பின் வகைகளாகக் கொண்டால் நேர்மொழிபெயர்ப்பே இலக்கிய மொழிபெயர்ப்பாக அமைய முடியும். ஏனென்றால் அதுவே ‘பிரதிக்கு இணையான’ எனும் அடிப்படையைக் கொண்டது.

இந்த நூலில் மொழி பெயர்க்கப்பட்டுள்ள கவிதைகளின் மொழிபெயர்ப்பு உத்தியைப் பார்க்கின்ற போது குறிப்பிட்டுச் சொல்லக்கூடிய முக்கியமான பண்பு “எளிமை” அதாவது எளிய சொற்கள். நோபல் பரிசு பெற்ற காப்ரியல் கார்சியோ மார்க்கேஸ் என்ற ஸ்பானிஷ் எழுத்தாளரை ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பில் இலகுவாகப் படித்துப் புரிந்து கொள்ளமுடிகிறது. அனால், அதே எழுத்தாளரின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பில் ஒரு வாக்கியத்தைக் கூட புரிந்து கொள்ளமுடியவில்லை. ஏனென்றால் ஒருவிதமான சிக்கலான மொழியில் எழுதினால்தான் இலக்கியம் என்ற கருத்து இங்கே நிலவுவது சற்று துரதிஸ்டவசமானது.

அப்படி அல்லாமல் மிக எளிமையான சொற்களின் மூலம், கவிதைகளின் மூலம் கெடாமல் தமிழுக்கு அற்புதமாக மொழிபெயர்த்துள்ளார் அஷ்ரப் சிஹாப்தீன். மொழிபெயர்ப்பு என்பது இலகுவான இலக்கிய வடிவம் அல்ல. மொழிபெயர்க்கின்ற நபருக்கு மொழியறிவும், கலையுணர்வும், கவிதைகள் தொடர்பான ஆழ்ந்த வாசிப்பனுபவமும் அவசியம். மிகப்பெரிய இலக்கிய மேதைகள் கூட தடுக்கி விழுகிற இடமே இந்த மொழிபெயர்ப்பு என்றுகூடச் சொல்லலாம்.

இன்றைய திகதியிலுள்ள வாசகர்களுக்கு எளிமையான இலக்கியங்களே அதிகம் புரிகிறது.அதிகம் பிடிக்கிறது.பின்நவீனம், அதிபின்நவீனம் என்று வலுக்கட்டாயமாகப் படைக்கப்படுகிற  இலக்கியங்கள் எடுபடாமல் போவதற்கு இதுவே காரணம்.

கவியரசர் கண்ணதாசனின் வெற்றிக்கு “எளிய” என்கிற உத்தியே மூலகாரணம் என்பதில் மாற்றுக்கருத்தில்லை.“நான் பேச நினைப்பதெல்லாம் நீ பேச வேண்டும்” என்று கண்ணதாசன் எழுதுகிறபோது அது எல்லோரது இதயங்களை இலகுவாக சென்றடைகிறது.

இத்தகைய எளிய என்கிற உத்தி அஷ்ரப் சிஹாப்டீனுக்கும் கைவந்த கலையாகிப்போயிருக்கிறது. “பயமாயிருக்கிறது ஏனெனில்” என்கிற கானா நாட்டுக்கவிஞ்சரின் கவிதையை இப்படி மொழிபெயர்க்கிறார்..

உன்னை முதன்முதலாகப் பார்த்தபோது

உனது பெயரைக்கேட்கப் பயமாயிருந்தது

மனதைக்கவரும் பெண்களைக் காண்கிறபோது எல்லோருக்கும் இயல்பாகவே எழக்கூடிய உணர்வினை உயிருக்கு நெருக்கமான சொற்களால் உரசிச்செல்கிறார்.

அதுபோலவே லஜ்வா கோலூவி என்கிற நமீபிய நாட்டுக் கவிஞரின் அழுகுரல் என்கிற கவிதையில்..

அது ஓர் அழுகுரல்..

ஆம் அழுகுரல்

தெருவில் நிற்கும் பெண்ணின் அழுகுரல்

யாராவது அதைச் செவிமடுப்பார்களா?

யாராவது சென்று பார்ப்பார்களா??

என்று தொடங்கி

எனக்கருகே நிற்கும் பெண்ணின் அழுகுரல்

எனது நெருங்கிய நண்பியின் அழுகுரல்

எனது பெண் குழந்தையின் அழுகுரல்

எனது சொந்த அழுகுரல்

என்று கவிதை விரவி முடிகிறபோது நம் செவிட்டில் யாரோ அறையும் உணர்வு இயல்பாகவே நமக்குள் எழுகிறது.இதுமொழிபெயர்ப்பாளரின் வெற்றி.அவரது மொழிபெயர்ப்பு நுட்பத்தின் வெற்றியேயன்றிவேறில்லை.

இந்த நூலின் கவிதைத்தேர்வின்வகைகளாக நான் ஏலவே குறிப்பிட்ட பல பிரிவுகளில் தனி மனித உணர்வுகள், காதல், யுத்தம் குறித்த கவிதைகள் ஆகிய மூன்று பெரும்பகுதிகளை மட்டும் ஆய்வு செய்வதாகவே எனது விமர்சனம் அமைகிறது.நீங்கள் இந்த நூலை வாசிக்கிறபோதுஇதன் மற்றைய பரிமாணங்களை மிக இலகுவாக உங்களால் கண்டடைய முடியும்.

மொழிபெயர்ப்பு இலக்கியங்களில் காணக்கூடிய மிகப்பெரிய அபாயம் மூலக்கவிதைகளின் உணர்வுகளை அவர்களது கலை, கலாசார வடிவங்கள் தாண்டி தமிழ் மொழிக்கு ஊடுகடத்துவது. மூலக்கவிதையின் உள்ளுணர்வை சிதைக்காமல் அப்படியே தமிழுக்கு மொழிபெயர்ப்பது சுலபமான விடயம் என்று யாரேனும் நினைத்தால் அவர்களது இலக்கிய அறிவுக்கு எனது இரண்டு நிமிட மௌன அஞ்சலிகளை சமர்ப்பிக்கிறேன்.

இந்த நூலில் வெவ்வேறு நாடுகளின், வெவ்வேறு கவிஞர்களின், வெவ்வேறு பிரச்சினைகளை, வெவ்வேறு நுண்ணிய உணர்வுகளை அற்புதமாக மொழிபெயர்த்திருக்கிறார்.

ஒளிந்திருக்கும் எனது உணர்வுகள் என்கிற நபீமிய நாட்டுக் கவிஞர்  எவலைன் ஹைஹம்போ வின் கவிதையின் சில வரிகள் எப்படி மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளன என்பதைப்பாருங்கள்.

உண்மையாக நான் யார் என்று பாருங்கள்..

எனது வாயால் சொற்களை வெளிப்படுத்த முடியவில்லை

உண்மையை என் இதயம் அறியும்

ஆனால்,

என்னிடமிருந்து அதை வெளியே கொண்டு செல்வது

எப்படியென்று அதற்குத் தெரியாது

என்று விரியும் கவிதை

எனது காதுகளால் கேட்கமுடியவில்லை

எனக்காகக் கேளுங்கள்’

எனது தோலினால் உணர முடியவில்லை

எனக்காக உணருங்கள்

எனது கண்களால் பார்க்கமுடியவில்லை

எனக்காகப் பாருங்கள்

எனது வாயினால் பேச முடியவில்லை

எனக்காகச் சொற்களைப் பேசுங்கள்

எனது ஆத்மாவினால் அறியமுடியவில்லை

நான் அறியத் தவறிய உலகத்தை

நீங்கள் அறிந்து கொள்ளுங்கள்

அல்லது நான் மறைந்து விடுவேன்..!!

அதேபோலமனிதர்களின்உள்ளுணர்வுகளைப்பேசும் இன்னொரு கவிதை“எனது தாயார் மரணித்த போது” என்கிற நைஜீரிய நாட்டுக் கவிஞர் லேம்பொன் சலிபு முகம்மத்எழுதியகவிதையின் மொழிபெயர்ப்பு. இந்தக்கவிதை கிட்டத்தட்ட எனது நிலையினைப்பேசும் ஒரு கவிதையாக என் உயிருக்குள் ஒட்டிக்கொண்டுவிட்டது.சில ஆண்டுகளுக்குமுதல் விடிந்தும் விடியாத ஒரு காலைப்பொழுதில் எனது தகப்பன் எனக்கு தொலைபேசியில் அழைப்பெடுத்து “உம்மா மௌத்து” என்று சடுதியாக் கூறியபோது எனக்குள்என்னவெல்லாம் ஊசலாடித்திரிந்தனவோ அதே உணர்வுகளை இக்கவிதையில் உணர்கிறேன்.

அதேபோல“முஹம்மத் றஊப் பஷீர்” எனும் சிரிய நாட்டுக் கவிஞர் எழுதிய“நானும் ஓர் அகதி” என்கிற கவிதை ஒரு அகதியின் உள்ளுணர்வுகளை அப்படியே படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது.

ஓர் அகதியாக உங்களிடம்

உங்களிடம்வந்தமைக்காக

நீங்கள்என்னை மன்னிக்க வேண்டும் அய்யா..

ஓர் அடிமையாக அல்லாமல்

என்னை ஒரு மனிதனாக ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்

என்று உயிரைப்பிழிந்து நம்மை உலுக்கி எடுக்கும் கவிதை இப்படித் தொடர்கிறது

உங்களில் ஒருவனாக

ஓர் அகதியாகத்தானும்

என்னை ஏற்றுக்கொள்வீர்களா?

நான் யார்? நான் என்ன>

என்று நீங்கள் கேட்கிறீர்கள்

நான் கடந்த காலமற்றவன்

நிகழ்காலமுமற்றவன்

முகமுமற்றவன்

நான் ஒரு மனிதனின் எச்சம்

உங்களில் ஒருவனாக

ஓர் அகதியாகத்தானும்

என்னை ஏற்றுக்கொள்வீர்களா?

இந்தக்கவிதைஎப்படி அழகாக மொழிபெயர்க்கப்பட்டு, ஒரு அகதியின் வாழ்க்கை வலிகளைஒரு ஊசிமுனை வழியாக நமக்குள் அஷ்ரப் சிஹாப்தீன் ஊடுகடத்துகிறார் என்று பாருங்கள்.

அதேபோல இந்த நூலில் காதல் கவிதைகள் சிலவும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளன. “உலகத்தின் காதல் எல்லாம் ஒன்றே ஒன்றே அது உள்ளங்கள் மாறி மாறிப் பயணம் போகும்” என்கிற வைரமுத்துவின் கவிதை வரிகள் சொல்வது போல அந்தந்த நாடுகளின் காதல் பற்றிய பார்வையும் இந்தக்கவிதைகள் மூலம் நம்மால் உணரமுடிகிறது.

பயமாயிருக்கிறது ஏனெனில்என்கிற கானா நாட்டுக் காதல் கவிதை “காதலியை இழந்துவிடுவேனோ என்கிற” அச்சதைப்பேசுகிறது

அதேபோல அழகு என்கிற ஆப்கானிஸ்தான் நாட்டுக்காதல்

அவள் மலைகளில் உள்ள

பைன் மரங்களும், அறிந்த உயரமும்,

உடல்நேர்த்தியும் கொண்டவள்

அந்திக்கருக்கலில்நிலவின்

சிறு குடையின் கீழ் சுவர்க்கத்தில் குளித்த

பெண்ணைப் போன்றது உனது குரல்

அவள் அதிகாலையில்

வீட்டின் சுத்தமான

ஓர் ஒலிக்குடுவையை ஒத்தவள்

அவள் மழையின் கிசிகிசுப்பைக் கொண்டு

உருவாக்கப்பட்ட காதணி அணிந்தவள்

அதேபோல அமெரிக்க கவிஞர் சாம் ஹமூத் எழுதிய கவிதை “அவளும் அவனும்” என்கிற தலைப்பில் காதல் உணர்வுகளை மிக இயல்பாக பேசிச்செல்கிறது..

இந்த நூலின் முக்கிய கவிதைகள் என்று பார்க்கிறபோது  “யுத்தம், அதுபரிசளித்தவாழ்வியல் போராட்டங்கள், அரசியல், புரட்சி” என்பனசார்ந்தகவிதைகளுக்கே நூலாசிரியர் முக்கியத்துவம் அளித்துள்ளார்.ஒவ்வொரு கவிதையும்இதயத்தை கீறிக்கிழித்து நம்மை கண்ணீர் மழையில் நனைய வைக்கின்றன.இலங்கை கூட இத்தகைய யுத்த வடுக்களைச் சுமந்திருக்கும் பூமிதான். அதனால்தானோ என்னவோ இந்தக் கவிதைகள் பேசும் போர் குறித்த ரணங்கள் நம்மை மிகக்கடுமையாகப் பாதிக்கின்றன.

எல்லாவற்றுக்கும் பிறகு என்கிற பொஸ்னிய நாட்டுக்கவிஞர் கோரன் சிமிக் கின் கவிதை யுத்தம் முடிந்தபின்னரான வாழ்க்கை முறையை சாடிச்செல்கிறது..

அவ்வாறே நிசார்கப்பாணி எனும் சிரிய நாட்டுக் கவிஞர் எழுதிய ஜெருசலமே என்கிற கவிதை ஜெருசலம் மண்ணின் வலிகளைப்பேசிவிட்டு..

நாளை

நமது எலுமிச்சைகள் பூக்கும்

நமது எல்லா ஒலிவ் செடிகளும்

கொண்டாட்டத்தில் திளைக்கும்

உனது விழிகள் நடனமிடும்

உனது குழந்தைகள் யாவும்

மீண்டும் விளையாட ஆரம்பிக்கும்

பிள்ளைகளும் பெற்றோரும்

மீண்டும் உனது அழகிய மலைகளில் சந்தித்துக்கொள்வார்கள்..

என்றுவலிகளைக்கடந்த நம்பிக்கையை பேசிச்செல்கிறது..

அவ்வாறே.. கேரி கோர்சன் எழுதிய“நாங்கள் பாலஸ்தீனியர்கள்” என்கிற கவிதை

உலக சபைக்கு

மனுக்கள் எழுதினோம்

சபையே எங்களைப் பார்த்துச் சிரித்தது

கருணை, புரிதல், அமைதி, நீதி,

இவையெல்லாம் வேண்டி

சர்வ வல்லமைகளிடம்

முறையீடு செய்தோம்.

சிலபோது அவர்கள் அமைதியாகச்

செவிமடுத்தார்கள்

(நாங்கள் அவர்களது விளையாட்டுக்கென அடகு வைக்கப்பட்டவர்கள்)

பலபோதுஎங்கள் காயங்களைப் பார்த்து கொட்டாவி விட்டார்கள்

என்று நீளும் கவிதை இப்படி முடிகிறது

நாங்கள் மக்கள்

இந்த நிலத்துக்குச் சொந்தமுள்ள மக்கள்

அதனால்தான் உங்களிடம் பெரிய மீனைக்கோருகிறோம்

உங்களை உள்ளாரக் குடையும்

நாடாப்புழு எத்தகையது?

நீங்கள் கடவுள் பற்றிப் பேசுகிறீர்கள்

ஆனால் குழந்தைப்பலி கேட்கும்

தெய்வத்திடம் தலை குனிகிறீர்கள்..

என்று முடியும்போது இதைவிட இந்த வலிகளை வேறெப்படி மொழிபெயர்ப்பது?

அதுபோலவே அந்தனி ஜே.மெர்சலா எழுதிய யுத்தம் என்கிற கவிதையில்..

எவ்வளவோ எழுதப்பட்டும்

எவ்வளவோ பேசப்பட்டும்

எவ்வளவோ செதுக்கப்பட்டும்

யுத்தத்தின் பாடங்கள்

தொடர்ந்து அலட்சியப்படுத்தப்படுவதும்

தொடர்ந்து மறுக்கப்படுவதும்

தொடர்ந்து திரிதுக்கூறப்படுவதும் ஏன்?

இதோ..இன்று சிரியா..

என்று முடிகிற கவிதை மிகப்பெரும் பாறாங்கல்லை எம் நெஞ்சின் மீது உருட்டிவிடுகிறது.

அதேபோன்றுதான்  நாசர் பர்கூதி எழுதிய சிரியாவின் சிறுவர்கள் என்ற கவிதை கரையோரத்தில் கவிழ்ந்து கிடந்த ஐலான் குர்தி என்கிற அழகிய சிறுவனதும், அதற்குப்பின்னர்நம்மைரத்த கண்ணீர் வடிக்க வைத்த யுத்தத்தால்சிதைந்துபோன சிறுவர்களின் புகைப்படங்களையும் கண்முன்னே கொண்டு வந்து நிறுத்துகிறது.

இப்படிஎளிய சொற்கள் மூலம் அந்த அந்த நாட்டின் மொழியையும், கலாச்சாரத்தையும், வாழ்க்கை நுணுக்கங்களையும், தமிழ் மொழிக்கு மிக நேர்த்தியாக மொழிபெயர்த்து இலங்கையில்மொழிபெயர்ப்பு இலக்கியத்தின் புதியதொரு ராஜபாட்டையை அஷ்ரப் சிஹாப்தீன் திறந்துவிட்டிருக்கிறார்.

ஒருவிதமான தேக்க நிலையில் தத்தளித்துக்கொண்டிருக்கும் தமிழ் இலக்கியத்துறைக்கு இவரது இந்த முயற்சி தாராளமாகவே நீர் பாய்ச்சுகிறது.

இந்த நூலை எதிர்விமர்சனம் செய்யக்காத்திருக்கும் சிலருக்கு சில வார்த்தைகள்.இப்போதெல்லாம் விமர்சனம் என்பது படைப்பை பார்க்காமலே, வாசிக்காமலே, அது என்னவென்றே தெரியாமலே விமர்சிக்கும் ஒரு நிலை நம் மத்தியில் தோன்றியிருக்கிறது.மொழிபெயர்ப்பு இலக்கியம் என்பது தமிழுக்கு இன்று நேற்று, தோன்றிய ஒன்று அல்ல.

மொழிபெயர்ப்பு இலக்கியம் குறித்து “தொல்காப்பியத்தில்”

“தொகுத்தல் விரித்தல் தொகைவிரி மொழிபெயர்த்து

அதர்ப்பட யாத்தலோடு அனை மரபினவே”

இங்கு“மொழிபெயர்த்து அதர்ப்பட யாத்தலோடு” என்பது பொதுவான மொழிபெயர்ப்பையே சுட்டுகின்றது. கி. பி.14 ஆம் நூற்றாண்டு முதல்   19 ஆம் நூற்றாண்டு வரை, மொழிபெயர்ப்புத் துறையில் புராணங்களே முக்கிய இடத்தைப் பெற்றிருந்தன. கி.பி.19 ஆம் நூற்றாண்டுக்குப்பின்னர்தமிழில் உரைநடை இலக்கியங்கள் தோன்றலாயிற்று. இதன்விளைவாக மொழிபெயர்ப்பு இலக்கியம் முக்கிய ஒன்றாக விளங்கத் தொடங்கிற்று.

இலங்கையை பொறுத்தவரை முதன்முதலாக தமிழில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு வெளியான நூல் மேகதூதம் - மகாகவி காளிதாசர் வடமொழி மூலம் எழுதிய நூலை சோ.நடராசன் தமிழாக்கம் செய்தார். இது 1954ஆம் ஆண்டு வெளியானது. இதன்பின்னர்கிராமப் பிறழ்வு என்ற மொழிபெயர்ப்பு நாவல்  மார்ட்டின் விக்கிரமசிங்கவின் 'கம்பரெலிய' சிங்கள நாவலின் அடிப்படையாக்கொண்டு 1964 இல் வெளியானது. அதன்பின்னர் தொண்ணூறுகளுக்குப்பின்னரே பல மொழிபெயர்ப்பு நூலுருவாக்க முயற்சிகள் நடைபெற்றிருக்கின்றன.அவ்வாறு மொழிபெயர்ப்பு இலக்கியங்களில் இலங்கையில் ஈடுபட்ட, ஈடுபட்டுக்கொண்டிருக்கின்ற எழுத்தாளர்களாக எஸ். பொன்னுதுரை, சோ. பத்மநாதன்,வி.பி. ஜோசப், சி. சிவசேகரம்,ரூபராஜ் தேவதாசன், அருட்திரு நீ.மரியசேவியர், த.தர்மகுலசிங்கம், கெக்கிராவ சுலைஹா, எம்.எச். முஹம்மது யாக்கூத் என்கிற வரிசையில் நமது நூலாசிரியர் அஷ்ரப் சிஹாப்தீன் ஆகியோர்களின் பெயர்களை இங்கே பதிவு செய்வது அவசியமாகிறது. இதில் யாரேனும் விடுபட்டிருந்தால் அவர்களை இப்பட்டியலில் இணைத்தே ஆகவேண்டும்.

’குறிப்பிட்ட ஒரு மொழியில், குறிப்பிட்ட ஒரு வார்த்தை பல அர்த்தங்களைக் கொண்டிருக்கும்.’ என்பதிலிருந்து ஒரு மொழி சார்ந்த பண்பாட்டு கலாச்சாரப் பின்புலங்களை அறிந்துவைத்திருத்தல் வரை மொழிபெயர்ப்பாளன் கடந்து வர வேண்டிய தடைகள் பல. பழமொழிகள், மரபுத் தொடர்களை மொழிபெயர்க்கையில் கவனம் தேவை. வாக்கிய அமைப்பு, இடம் சார்ந்த பொருள் இவற்றையும் கவனித்து மொழிபெயர்க்க வேண்டியிருக்கிறது. விடாமுயற்சி, கவனம், மொழியறிவு, மொழிசார் பண்பாடு குறித்த புரிதல், படைப்பின் தொனி, படைப்பு மொழியின் சிக்கல், அடர்த்தி ஆகியவற்றை உள்வாங்கும் திறன் ஆகியவை ஒரு திறமையான மொழிபெயர்ப்பாளனின் அடையாளங்களாக அமையக்கூடும். ‘எவ்வளவு பெரிய மொழிபெயர்ப்பாளராக இருந்தாலும் ஒருவர் அகராதியைப் புரட்டத் தயங்கக் கூடாது’ என்கிற தியோடர் ஸேவரியின் கூற்றையும் நாம் மறந்துவிட முடியாது.

மொழிபெயர்ப்புகள் வழியே மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் உலகை இணைக்கிறார்கள் என்கிற கூற்று உண்மையானதே.இந்த நூலின் மூலம் அஷ்ரப் சிஹாப்தீன் நமக்கு முப்பது நாடுகளின் இலக்கிய வாசனையை நுகரச்செய்கிறார், நாற்பது ஒன்பது கவிஞர்களோடு கைகுலுக்க வைக்கிறார்.ஐம்பது கவிதைகளோடு நம்மை பிணைத்துவிடுகிறார். இந்தமூலக்கவிஞர்கள் யார்? அவர்களது பிற  கவிதைகள் என்னென்ன? என்கிற ஆய்வையும், தேடலையும் இன்றைய வாசகர்களுக்கும், எழுத்தாளர்களுக்கும் ஏற்படுத்திவிடுவதில் நூலாசிரியர் வெற்றி காண்கிறார். அதேபோல மொழிபெயர்ப்பு இலக்கியத்தின் புதிய கதவொன்றையும் நூலாசிரியர் திறந்துவிட்டிருக்கிறார்.

அந்தவகையில் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு இலக்கியத்தில் மிக முக்கியமான நூலாக இது விளங்கும் என்பதோடு மொழிபெயர்ப்பு இலக்கியத்தில் நூலாசிரியர் இன்னும் பல சிகரங்களை அடையவும், அவரது இலக்கியப் பணிகள் மென்மேலும் சிறந்தோங்கவும் அடியேனின் மனமார்ந்த வாழ்த்துக்கள்.

(22.09.2017ல் கொழும்பில் நடைபெற்ற வெளியீட்டு விழாவில் ஆற்றிய உரை)

பேசியதும் பேச மறந்ததும் - யாரும் மற்றொருவர்போல் இல்லை!

- அமல்ராஜ் பிரான்ஸிஸ் -

முதலில் 'யாரும் மற்றொருவர்போல் இல்லை' என்கின்றதொரு நீண்ட பயணத்தை முடித்து அதை இன்று நம் கைகளில் சேர்ப்பித்திருக்கின்ற அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன் அவர்களுக்கு என்னுடைய மனமார்ந்த வாழ்த்துக்களையும் நன்றிகளையும் கூறிக்கொள்கிறேன்.

என்னைப்பொறுத்தவரையில் விமர்சனம் என்பதெல்லாம் மிகப்பெரிய வார்த்தைகள். அது அதீத புலமையையும் ஆழ்ந்த வாசிப்பையும் தேர்ந்த அனுபவத்தையும் கோரி நிற்பது. ஆதலால் இங்கு எனக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்ற இந்த வேலையை என்னால் சரிவரச் செய்ய முடியுமா எனத்தெரியவில்லை. ஆனால் அதைக் கண்ணியத்தோடு செய்யவேண்டும் என்பதில் கவனமாய் இருக்கிறேன். இங்கு கண்ணியம் என்பது இதைப் படித்தபோது எனக்கு தோன்றியதையும் பெற்றுக்கொண்டதையும் ஒளிவு தயக்கம் முகதாட்சண்யம் இன்றி வெளிப்படையாகப் பேசிவைப்பது. இங்கு அதற்கான இடத்தை திரு. அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன் அவர்கள் எனக்குக் கொடுத்திருக்கிறார் என்றே நம்புகிறேன்.

இந்த நூலிலே இருக்கின்ற ஒவ்வொரு கவிதைகளைப் பற்றியும் நீளமான ஆழமான முறைப்படியான விமர்சனத்தையோ அல்லது ஆய்வையோ இந்த மேடையில் நடாத்திவிட்டுப் போவது என்னுடைய நோக்கமல்ல. அதை இங்கு வந்திருக்கும் திரு. ஷிப்லி அவர்கள் என்னைவிடத் திறமையாகச் செய்யக்கூடியவர். அப்படியெனின் நான் எதைப்பற்றிப் பேசப்போகிறேன்.

இந்த 'யாரும் மற்றொருவர் போல் இல்லை' என்கின்ற மொழிபெயர்ப்பைப் படித்தபோது எனக்குள் உண்டான உணர்வுகள் அகத்தடுமாற்றங்கள் எல்லாவற்றையும் விட அந்த உன்னதமான ஒட்டுமொத்த வாசிப்பு அனுபவம்... இவற்றை மட்டுமே உங்களோடு பகிர்ந்துகொள்ளலாம் என வந்திருக்கிறேன்.

எனக்கு கவிதையில் நீண்டகாலமாகவே ஆர்வம் உண்டு. அதிலும் என்னை 'கவிஞன்' என்று சொல்வதைவிட 'வாசகன்' என்று சொல்வதில்தான் எனக்கு பெருமையும் ஆத்மதிருப்தியும் கிடைத்திருக்கிறது. அந்தவகையில் 'கண்ணீர்ப்புக்கள்' 'திருவிழாவில் ஒரு தெருப்பாடகன்' 'இரத்ததானம்' என ஆரம்பித்து மேத்தா வைரமுத்து புதுவை இரத்தினதுரை ஞானக்கூத்தன் காசி ஆனந்தன் எனச் சுற்றிக்கொண்டிருந்த எனக்கு முதல் முறையாக 'என்னைத் தீயில் எறிந்தவள்' என்கின்ற கவிதைப் புத்தகத்தோடு அதன் கவிஞர் அஷ்ரப் ஷிகாப்தீனை அறிமுகப்படுத்தியவர் மன்னாரைச் சேர்ந்த கவிஞர் மன்னார் அமுதன் அவர்கள். இன்று கவிதைகளிடமிருந்து கொஞ்சம் தூரமாய் போய் தி.ஜானகிராமன் சுந்தர ராமசாமி அ.முத்துலிங்கம் வண்ணதாசன் தஸ்தயேவ்ஸ்கி அ.சோ சுஜாதா ஜேமோ சாரு என என் பிரியத்திற்குரிய இன்னுமோர் உலகத்தை உருவாக்கிக்கொண்ட பிறகும்கூட அந்த http://ashroffshihabdeen.blogspot.com என்கின்ற 'நாட்டவிழி நெய்தல்' இன்னும் என்னுடைய Bookmark list இல் முதலில்தான்  இருக்கிறது.

அவ்வாறாக நாம் யாருக்கு தீவிர வாசகனாக இருக்கிறோமோ அவருடைய புத்தகத்தைப் பற்றி பேசுவதற்கே நம்மை அழைத்து வந்து ஒலிவாங்கிக்கு முன்னால் நிறுத்திவைத்தால் எப்படியிருக்கும்? ஒரு வாசகனுக்கு இதைவிடவும் மிகப்பெரியதொரு கௌரவம் கிடைக்கும் எனத் தோன்றவில்லை. அதற்காக அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன் அவர்களுக்கு என்னுடைய நன்றிகளைத் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.

இந்த 21ஆம் நூற்றாண்டுக் காலத்திலே அதுவும் முகப்புத்தகம் ட்விட்டர் எனப் பல சமூகவலைத்தளங்கள் வந்துவிட்டப் பிறகு இந்த 'கவிதை' என்கின்ற வஸ்து ஓர் irritation ஆகவே மாறிப்போய்விட்டது. திரும்பும் இடங்களிலெல்லாம் கவிதைகளிலேயே தடக்கிவிழவேண்டும் என்பது எப்படியான வாழ்க்கை. முகப்புத்தகத்தைத் திறந்தால் கவிதை. ட்விட்டருக்குப் போனால் கவிதை. இணையத்தளங்களைத் திறந்தால் கவிதை. இப்படி திரும்புமிடமெல்லாம் கவிதை கவிதை என்றால் அது irritationஇல்லாமல் என்னவாக இருக்கமுடியும்? இதனால் நம்முடைய கவிதை வாசகர்களுக்கெல்லாம் இன்று ஏற்பட்டிருக்கும் மாபெரும் அவலம் என்னவென்றால் அது நல்ல கவிதைகளை எங்கு எப்படி தேடிப்படிப்பது என்பதுதான். இந்த தேடலுக்காக மட்டுமே அந்த வாசகன் ஏராளாமான மணித்தியாலங்களைச் செலவு செய்யவேண்டியிருக்கிறது. இந்தக் களேபரங்களுக்குள் ஓர் நல்ல கவிதையைக் கண்டடைதல் என்பது ஒரு 'ஜக்பொட்' மனநிலையாகவே மாறிப்போய்விட்டது. இப்பொழுதெல்லாம் முதல் நாள் யாருக்கும் புண்ணியம் செய்திருந்தால் மட்டுமே அவ்வாறான நல்ல கவிதைகள் கண்களில் மாட்டுகின்றன. ஆனால் இந்தக் கலவரச் சூழலில் அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீனுடைய கவிதைகள் எனக்கு எப்பொழுதுமே ஒரு நீண்ட ஓட்டத்தின் இறுதியில் கிடைக்கும் ஒரு டம்ளர் தண்ணீர் போலவே இருக்கிறது.

இலங்கையில் இப்பொழுது வருடத்திற்கு 20 தொடக்கம் 30 வரையிலான கவிதைப் புத்தகங்கள் வெளிவருகின்றன எனச்சொல்கிறார்கள். கவிதைப் புத்தக வெளியீடுகள் வெங்காயம் உரிப்பதைவிட லேசான காரியமாய்ப் போய்விட்டது. இப்பொழுது எல்லோரும் கவிதை எழுதுகிறார்கள். எல்லோரும் கவிதைப் புத்தகம் போடக்கூடிய அருகதையை அடைந்துவிட்டதாக நினைத்துக்கொள்கிறார்கள். ஆனால் வாசகனைத்தான் இப்பொழுதெல்லாம் காணக்கிடைப்பதில்லை. அப்படியொரு ஜந்து அழிந்துகொண்டுவருகிறது என்பதும் அந்த 'ஓவர் நைட்' கவிஞர்களுக்குப் புரிவதில்லை. ஆதலினால் அந்த அபாயகரமான வெற்றிடத்தை இப்பொழுதெல்லாம் எழுத்தாளர்களே வில்லங்கத்திற்கு நிரப்பிக்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. ஒரு முறை சுந்தர ராமசாமி சொன்னார். 'தமிழ் எழுத்தாளனல்லாத ஒரு வாசகனைத் தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன். அப்படி ஒரு வாசகனைச் சந்தித்து குதூகலிக்கும் போதே சடாரென தன் சட்டைப் பைக்குள்ளிருந்து தன்னுடைய கவிதை என ஒரு கவிதையை எடுத்துக்கொடுத்து எப்படி இருக்கிறது என்கிறான்'. இதுதான் இப்போதைய இலக்கிய நிஜம்.

இரண்டு நாட்களுக்கு முன்னர் என்னுடைய கையில் கிடைத்த இந்த 'யா.ம.போ.இ'  என்கின்ற நூலைத் தட்டிக்கொண்டு போனபோது எனக்கு சில திடீர் ஆச்சரியங்கள் பிடிபட்டன. எதிர்பார்ப்பு சேமித்து வைத்திருந்த குதூகலத்தை இந்த ஆச்சரியம் நொடியில் இரட்டிப்பாக்கிப்போட்டது. அது நான் ஏலவே ஆங்கிலத்தில் படித்த மூன்று கவிஞர்களை இந்நூலில் அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன் தெரிவு செய்திருக்கிறார். அதுவும் நான் படித்த அதே கவிதைகள். பலஸ்தீனத்தைச் சேர்ந்த Nasser Barghouty ஆப்கானிஸ்தானைச் சேர்ந்த Reza Mohammadi மற்றும் துருக்கியைச் சேர்ந்த Nasim Hikmat.

இவற்றில் Nasser உடைய  “To the children of Palastine'என்கின்ற கவிதை அட்டகாசமானது. Reza உடைய கவிதை நுட்பங்களை படித்து முடிக்கவேண்டும். Reza என் இதயத்திற்கு மிகவும் பிரியமானவர். சுநணய பற்றிய ஓர் சுவாரஷ்யமான அனுபவத்தை என்னால் மறக்கமுடியாது.

இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்னர் நான் ஆப்கானிஸ்தானில் பணியாற்றியபோது அந்நாட்டின் தென் நகரமான கந்தகாரிற்கு அடிக்கடி போய்வருவது வழக்கம். முதல்முறை அங்கிருந்த எங்களுடைய அலுவலகத்திற்குச் சென்று என்னோடு பணியாற்றும் ஒரு நண்பனுடைய அறைக்குள் போனபோது வலப்பக்க மூலையில் தனியனாய் நின்றுகொண்டிருந்த ஒரு புத்தக அலுமாரியைக் கண்டேன். போகும் நாடுகளிலெல்லாம் அந்நாட்டு இலக்கியங்களைச் சேகரித்து படித்துப் பார்க்க வேண்டும் என்பது என்னுடைய இலட்சியம். இலட்சியத்தில் அந்தச் 'சேகரிப்பு' நடந்துகொண்டிருக்கிறது ஆனால் 'படிப்பு'தான் இன்னும் கைகூடவில்லை.

அப்படி நண்பனுடைய அந்தப் புத்தக அலுமாரியைக் கிண்டியதில் கிடைத்த அத்தனை புத்தகங்களிலும் அந்நிய பாஷைகள். பஷ்ருன் டாரி பேர்ஷியன் மொழிகளில் ஏராளமான புத்தகங்கள். இடைக்குள் மொத்தமாயிருந்த ஒரு புத்தகத்தை 'அல்லாஹ்வை' மனதில் நிறுத்திக்கொண்டு இழுத்து வெளியில் போட்டபோதுதான் தெரிந்தது.  அது ஆங்கிலத்தில் எழுதப்பட்டிருக்கும் Reza Mohammadi இன் ஓர் கவிதைப் புத்தகம். 'அல்ஹம்துலில்லா!!'. எடுத்து அறைக்குக் கொண்டுபோய் நான்கு நாட்களில் அதைக் காலி பண்ணி முடித்தேன். பிரமாதமான கவிதைகள். ரூமியை நோக்கித் தாவிக்கொண்டிருக்கும் எழுத்து.

ஆனால் அதை என்கூடவே இலங்கைக்குக் கொண்டுவரவேண்டும் என்கின்ற ஆசை இறுதிவரை நிறைவேறவேயில்லை. காரணம் அது ஆப்கான் அரசால் தடைசெய்யப்பட்ட புத்தகம். காரணம் சுநணய தலிபான் அமைப்பைச் சேர்ந்தவர். அவர் 2014 ஆல் லண்டனில் வெளியிட்ட “Taliban's Poetry”' என்கின்ற நூல் மிகப்பெரிய சர்ச்சையைக் கிளப்பி ஓய்ந்தது. அவருடைய புகழ்பெற்ற 'Friendship'' மற்றும் 'Illegal Immigration', 'You crossed the border'  ஆகிய கவிதைகள் உலகத்தரமிக்கவை. தரமான கவிதைகளின் உச்சக்கட்ட உதாரணங்கள் இவருடைய கவிதைகள் எனச்சொல்ல முடியும். அவற்றில் “You crossed the border” என்கின்ற கவிதையை அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன் அவர்கள் அதே உணர்வியலோடும் emotional aliveness ஓடும் இந்த நூலில் மொழிபெயர்த்திருப்பது பேரானந்தத்தைக் கொடுக்கிறது.

இப்படி மேற்சொன்ன மூன்று கவிஞர்களினுடைய கவிதைகளின் ஆங்கில மூலப் பிரதிகளைப் படித்தவன் என்கின்ற முறையில் இப்பொழுது அவற்றை அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீனுடைய  தமிழில் படிக்கும் போது தேகம் சிலிர்க்கிறது. அவற்றை அதே அடிப்படை நுட்பங்களோடு மொழிபெயர்த்திருக்கும் அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீனை மெச்சாமல் கடந்துபோக முடியாது. அஷ்ரப் ஷிகாப்தீன் போன்றவர்களின் இருத்தல் இத்தலைமுறையின் நல்லூழ் என்றே  சொல்லவேண்டியிருக்கிறது.

நான் ரோஹிங்யா

அலி ஜொஹார் (புதுடில்லி)

ஆம்! நான் ரோஹிங்யா
நான் மியன்மார் தேசத்தான்
ஆயினும்
நானும் ஒரு மனிதன்!

எங்கேனும் நான் கொடுமைக்குள்ளானவன்
எங்கேனும் நான் சித்திரவதைக்குள்ளானவன்
எங்கேனும் நான் கொல்லப்பட்டவன்
எங்கேனும் நான் கடத்தப்பட்டவன்

ஆம்! நான் ரோஹிங்யா
எங்கேனும் நான் கட்டுப்படுத்தப்பட்டவன்
எங்கேனும் எனது உரிமைகள் மறுக்கப்பட்டவன்
எங்கேனும் நான் அவமரியாதைக்குள்ளானவன்
எங்கேனும் எனக்கான நியாயங்கள்
தாமதப்படுத்தப்பட்டவன்

எங்கேனும் நான் எல்லை கடக்கிறேன்
எங்கேனும் நான் பின்னுக்குத் தள்ளப்படுகிறேன்
எங்கேனும் நான் கடலுக்கு இரையாகிறேன்
எங்கேனும் நான் களவாகக் கடத்தப்படுகிறேன்

எங்கேனும் நான் முகாமொன்றுள் அடைக்கப்படுகிறேன்
எங்கேனும் நான் தின உணவு கிடைக்கப்பெறாதவன்
எங்கேனும் நான் தங்க ஓரிடமிருக்கலாம்
எங்கேனும் நான் இடமற்றவனாகிவிடுகிறேன்

எங்கேனும் நான் தடுக்கப்பட்டு வாடுகிறேன்
எங்கேனும் நான் வரையறைக்குள் வளர்ந்து வந்தேன்
எங்கேனும் நான் பாடசாலை மறுக்கப்பட்டேன்
எங்கேனும் நான் காரணமின்றி சிறை வைக்கப்பட்டேன்

எங்கேனும் நான் குப்பை பொறுக்குகிறேன்
எங்கேனும் நான் பட்டினியில் இருக்கிறேன்
எங்கேனும் நான் குழந்தைத் தொழிலாளியாகிறேன்
எங்கேனும் நான் வேலைசெய்ய வற்புறுத்தப்படுகிறேன்

எங்கேனும் எனக்குக் கூரை இல்லை
எங்கேனும் எனக்குக் கட்டில் இல்லை
எங்கேனும் எனது குழந்தைகள் நிர்வாணிகள்
எங்கேனும் நான் ஒரு போர்வையின்றி உறங்குகிறேன்

எங்கேனும் நான் வன்புணர்வுக்குள்ளாகிறேன்
எங்கேனும் நான் பாலியல் அடிமையாயிருக்கிறேன்
எங்கேனும் நான் பாலியல் தொழிலுக்குத் தள்ளப்படுகிறேன்
எங்கேனும் நான் வாழ்வதற்காகப் பாலியலில் ஈடுபடுகிறேன்

எங்கேனும் நான் மனைவியைத் தொலைத்தேன்
எங்கேனும் நான் ஒரு தனித் தாயாகவுள்ளேன்
எங்கேனும் நான் குடும்பத்தைத் தொலைத்து விட்டேன்
எங்கேனும் அவர்கள் அனைவரும் கொல்லப்பட்டுள்ளனர்

ஆம்! நான் ரோஹிங்யா
சிலர் நான் நாடற்றவன் என்று எண்ணுகின்றனர்
சிலர் நான் அகதி என்கிறார்கள்
சிலர் நான் வேற்று நாட்டவன் என்கிறார்கள்
சிலர் மாத்திரமே என்னை உண்மையாக அறிவர்

எங்கேனும் என்னை 'கலார்' என்கிறார்கள்
எங்கேனும் என்னை 'பங்காளி' என்கிறார்கள்
சிலர் என்னை 'அறபி' என்கிறார்கள்
ஆனால் நானோ அவர்களைச் சேர்ந்தவனல்லன்

எங்கேனும் எனக்கான ஒரு தொழில் இல்லை
எங்கேனும் எனக்கான கல்லூரி தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது
எங்கேனும் நான் ஒரு கூட்டில் அடைபட்டுள்ளேன்
எங்கேனும் நான் எந்த உதவியுமற்றவன்

ஆம்! நான் ரோஹிங்யா
நான் மியன்மார் தேசத்தான்
ஆயினும்
நானும் ஒரு மனிதன்
நானும் இவ்வுலகின் ஓர் அங்கத்தவன்
எனக்கும் உங்களைப் போல
ஒரு வாழ்க்கை வாழ வேண்டும்
எங்களை இனச்சுத்திகரிப்பு மூலம்
அழித்து விடாதீர்கள்!

'அப்பாவின் துப்பாக்கி!'

இலக்கியம் உண்மையான வரலாற்றை எடுத்துச் சொல்கிறது என்பதற்கு மற்றொரு உதாரணமாகக் குறிப்பிடப்படக் கூடிய அண்மையில் வெளியான நூல்களில் ஒன்று 'அப்பாவின் துப்பாக்கி!'

1964ல் ஈராக்கிய குர்திஸ்தான் நிலப்பரப்பில் பிறந்த ஆசாத் ஷெரோ செலீம் என்ற இயற்பெயர் கொண்ட ஹினெர் சலீம் எழுதிய இந்தப் படைப்பு ஒரு நாவலாகவும் சுய சரிதையாகவும் வரலாற்று உண்மைகளைக் கொண்ட ஆவணமாகவும் அமைந்திருக்கிறது.

சத்தாம் உப ஜனாதிபதியாக இருக்கும் போது ஆரம்பிக்கும் கதை சத்தாம் ஜனாதிபதியாகியதுடன் முடிவுக்கு வருகிறது. சத்தாமின் அகண்ட அறபு தேசக் கனவு, அவராலும் அமெரிக்கா, ஐ.நா. ஆகியவற்றாலும் ஏமாற்றப்பட்டும் வஞ்சிக்கப்பட்டும் ஆயுத மோதலுக்குள் வாழ்ந்த ஒரு சிறுவன்;, முன் கட்டிளமைப் பருவத்தை அடைவது வரை இக்கதையை இரத்தமும் சதையுமாகச் சொல்லிச் செல்கிறான்.

இரண்டு சகோதரர்கள் ஒரு சகோதரியுடன் பிறந்த சலீம் இனப் போராட்டதில் தந்தை முதல் சகோதரர்கள் உட்பட அனைத்து ஆண்களும் தமக்கான சுதந்திரத்துக்காப் போராடியதை இக்கதையூடே சொல்லிச் செல்கிறார். பலாத்காரமான இடப்பெயர்வு, குர்திஸ் மலைப்பாங்கான நிலத்தின் எழில், இனப்போராட்டத்தின் ஆதரவாளர்கள், காட்டிக் கொடு;ப்பவர்கள், அறபு இராணுவம், அதன் அட்டூழியம், கிராமத்தின் வறுமை, பெண்களில் அழகு, ஒரு கோலா பானத்துக்கான ஏக்கம், வறுமை, இடத்துக்கு இடம் மாறி வாழ்தல், கைதிகளாதல், ஏமாற்றப்படுதல் என்று ஏகப்பட்ட விடயங்களை இந்தத் தன் கதை சித்தரிக்கிறது.

கதையில் வரும் முக்கிய பாத்திரங்களில் முதன்மை இடத்தைப் பெறுபது சலீமின் தந்தையாவார். அவர் குர்திஸ்தான் போராட்டக் குழுத் தலைவரின் முக்கிய தகவலாளியும் நம்பிக்கைக்குரியவருமாக இருந்ததுடன் அவர் வைத்திருந்த பழைய, மிகப் பழைய துப்பாக்கியும் கதையில் முக்கிய இடத்தைப் பெற்றிருக்கிறது. இரண்டொரு நாட்கள் வீட்டில் இருப்பதும் மாதக் கணக்கில் போராட்ட அணியுடன் இணையவும் சென்று விடும் சகோதரர்கள், எந்நேரமும் இருந்த இடத்திலிருந்து கிளம்பத் தயாராக இருக்கும் தந்தை, பாசம் மிகுந்த ஆனால் எல்லாவற்றையும் புரிந்து அமைதியும் பொறுமையுமாக இருக்கும் தாய், வயது முறுக்காலும் இனப் பற்றினாலும் தானும் தன் நண்பரும் போராட்டக் குழுவில் சேரச் சென்று திரும்பும் அபாயம் மிக்க பயணம், ஓவியம், பாடல் ஆகியவற்றில் சலீமுக்கு இருந்த ஆர்வம், நிறைவேறாத அற்பக் காதல் என்று பல விடயங்களை இக்கதை நமக்கு எடுத்துச் சொல்வதோடு ஒரு குறிப்பிட்ட காலப் பகுதியில் ஈராக் குர்திஸ்தானில் மக்கள் பட்ட அவதியையும் துன்பத்தையும் மனதில் பதித்து விட்டு நகர்கிறது.

அவர் கதையைச் சொல்லிச் செல்லும் போது ஒரு புன்னகையை வாசகனின் முகத்தில் தோன்றச் செய்யும் வகையிலான வசனங்கள் ஆங்காங்கே சிதறிக் கிடந்தாலும் கதையைப் படித்து முடிக்கின்ற போது வாழ்வில் சுதந்திரத்தை மட்டுமல்ல மகிழ்ச்சி என்ற ஒன்றை அனுபவித்திராமல் வாழ்நாள் பூராகவுமே கலக்கத்தோடும் நிம்மதியின்றியும் வாழ்ந்த மக்களின் துயர் ஒரு பாறாங் கல்லாய் மனதை அழுத்துகிறது.

அறபி - குர்திஸ் என்ற பாகுபாடு காரணமாகவும் அறபியரோடு இணைந்து ஒரு சமூகத் துரோகியாக மாறி வாய்ப்புக்களைப் பெற்றுக் கற்று உயராமல் நாட்டை விட்டுத் தப்பிச் செல்லும் சலீமின் சிறு வயது ஆசையான சினிமா தயாரிக்கும் கனவு நிஜத்தில் வெற்றி பெற்றிருக்கிறது. அது அவரது கதையில் இல்லை.

இத்தாலியில் தஞ்சம் புகுந்த சலீம் அங்கு குர்தியருக்கு பிரசாவுரிமை வழங்கப்படாத காரணத்தால் பிரான்ஸில் குடியேறி வாழ்ந்து வருகிறார்.

சு.ஆ. வெங்கட சுப்புராய நாயகரின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு இடறல் இல்லாதது. இந்நூல் காலச் சுவடு வெளியீடு - 2013

(16.07.2017 தினகரன் பிரதிபிம்பம் பகுதியில் பிரசுரமானது)

"முஸ்லிம் பெண்களும் கத்னாவும் - நாங்களும் பேசுகின்றோம்"

டாக்டர் இஸ்ஸதுன்னிஸா

(இந்தக் கட்டுரை சகோதரி டாக்டர் இஸ்ஸதுன்னிசாவால் எழுதப்பட்டு அவரது முகநூல் பக்கத்தில் பகிரப்பட்டிருந்தது. அவரது அனுமதியுடன் எனது வலைப்பூவில் பதிவிட்டிருக்கிறேன்.)

பெண் கத்னா அல்லது female circumcision என்ற விடயம் எமக்கிடையே தற்போது பேசு பொருளாக மாறியுள்ள இக்காலத்தில் இரண்டு நோக்கங்களில் இரு பகுதிகளாக இக்கட்டுரை எழுதப்படுகிறது.
முதலாவது அது சார்ந்த மருத்துவ நோக்கிலும் (Medical aspect) அடுத்து சமூக நோக்கிலுமாக (Social aspect) சில விடயங்களை மாத்திரம் நான் சுட்டிக்காட்ட நினைக்கிறேன்.

மார்க்க மற்றும் கலாசார நோக்கு (Religious and cultural aspect) என்னால் இக்கட்டுரையில் அணுகப்படவில்லை. பொருத்தமானவர்கள் அப்பணியை தொடரலாம்.

பகுதி 1.
Female circumcision தொடர்பான மருத்துவ நோக்கு.
WHO இன் வரைவிலக்கணப்படி, female circumcision  நான்கு வகைப்படுத்தப்படுகிறது.

Type 1- Removal of the prepuce of clitoris.
அதாவது, கிளிட்டோரிஸின் முற்தோலை நீக்குவது. இது முழுவதுமாக male circumcision இற்கு ஒப்பான removal of the penile prepuce என்ற முற்தோல் அகற்றல் முறையாகும்.

Type 2-4/ Female genital mutilation (FGM) :
removal or extraction of labia minora, labia majora and clitoris.
அதாவது, l.minora , l.majora and clitoris போன்ற பகுதிகளை அகற்றுதல் அல்லது சிதைத்தல் என்று பொருள்படும்.

இதில் எமது நாட்டிலும் ஏனைய இஸ்லாமிய நாடுகளிலும் இஸ்லாமிய வழக்காறாக நடைமுறையில் இருக்கும் நடைமுறை மேற்குறிப்பிட்ட type 1 அதாவது கிளிட்டோரிஸின் முற்தோல் நீக்கம் ஆகும். இதற்கு ஆதரவாக காட்டப்படும் ஹதீஸ்கள் முற்தோல் நீக்கத்தையே ஆகுமாக்கியதாகவும் ஏனைய சிதைத்தல் அல்லது அகற்றுதல் ஹராம்(தடுக்கப்பட்டவை)யாகவும் குறிப்பிடுகிறது.

ஏனைய வகை சிதைப்பு அல்லது அகற்றுதல் என்பது ஆப்பிரிக்க மற்றும் ஆசியாவின் ஏனைய சில பகுதிகளில் நடைமுறைப்படுத்தப்படுவதாகும்.
ஆக, முற்தோல் நீக்கம் எனப்படும் விடயம் female circumcision எனவும் ஏனைய வகையறாக்கள் FGM எனவும் பிரித்து நோக்கப்படுகிறது. அதே நேரம் முறையான பாதுகாப்பில் female circumcision எனப்படும் முதலாம் வகையறா குறிப்பிடத்தக்க சுகாதார ஸ்தளங்களில் சட்டபூர்வமாக்கப்பட்டிருக்கின்றது.
(பார்க்க: இதழ் we eradicate HIV/ நாள் 2017.05.17.

இணைப்பு
http://www.pgspl.net/we-eradicate-hiv/our-press-release/why-female-circumcision-is-legally-not-a-part-of-female-genital-mutilation-fgm.html

ஒரு வைத்தியராக நான் இந்த 'நீக்கல் முறை'யை (technique of the removal procedure)அணுகிய போது அந்த குறித்த கத்னாவை மேற்கொள்வோர் பிரயோகித்த பதங்கள் 'சுரண்டுதல், நோண்டுதல், வழித்துவிடல், கீறியெடுத்தல் என்ற வகையறாக்களினுள்ளேயே அடங்கியது. மருத்துவத்தில் இவ்வார்த்தைகளை நாங்கள் abrasion or superficial cutting என்போம்.

இது laceration, extraction, removal எனப்படும் ஆழ்ந்த காயப்படுத்தல், சிதைத்தல், நீக்குதல் என்ற முறைமைகளில் இருந்தும் முற்றிலும் வேறுபட்டது என்பதை இதற்கான வார்த்தைப் பிரயோகங்களை பாவிப்போர் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். சிதைத்தல் என்ற FGM உள்வாங்கும் வார்த்தைப் பிரயோகம் circumcision என்ற முதல் வகையறாவிலிருந்தும் முற்றிலும் வேறுபட்டது.
இங்கு விரிவாக இல்லாவிட்டாலும் இச்சமூக வழக்காறின் மார்க்கப் பின்னணியை கொஞ்சம் தொட்டுக்காட்டுவது பொருத்தமாகும்.
இஸ்லாமிய வழக்காறில் உள்ள கிளிட்டோரிஸ் முற்தோல் நீக்கம் என்பது சில ஹதீஸ்களின் பிற்பாடாய் வந்ததாக அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. பிரதானமாக இரு ஹதீஸ்களை இதற்கு சார்பானவர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

அதே நேரம், இச்செயல் இஸ்லாமிய வலியுறுத்தல் இல்லை. இது ஒரு சமூகத்தின் கலாசார வழக்காக வந்ததே என தம் வாதத்தை முன் வைக்கும் நபர்கள் அந்த இரு ஹதீஸ்களும் ஆதாரபூர்வமாக மிகப் பலவீனமானவை. ஆக, பலவீனமான நிலையில் உள்ள ஹதீஸ்களுக்கான இஸ்லாமிய சட்டங்கள் அத்துடன் சமூக விழுமியங்கள் என்பவற்றை கருத்திற் கொண்டு இச்செயற்பாட்டை முற்றாய் கண்டிக்கின்றனர். தவிர்க்கப்பட வேண்டியதாய் அடையாளப்படுத்துகின்றனர்.

இலங்கை முஸ்லீம்களை பொறுத்தவரை, ஆரம்பத்தில் சாதகமாக முதலாம் தரப்பினருள் உள்வாங்கப்பட்ட (not an obligation) இந்த விடயம் பிற்பாடு இரண்டாம் தரப்பாரின் வாதத்திற்கு உள்வாங்கப்பட்டு குறிப்பிடத்தக்களவு தவிர்க்கப்பட்டது. இன்றளவும் அந்தத் தோரணையிலேயே பகிரங்க விழிப்புணர்வுகளும் அதற்கெதிரான மார்க்க உபன்னியாசங்களும் மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகின்றது.

இந்த இரண்டு நிலைப்பாடுகளுக்கும் மத்தியிலேயே இலங்கை முஸ்லிம்களின் இந்த female circumcision தொடர்பான நிலமை உள்ளது என்பதே உண்மை. சரியான ஆய்வுகள் ஏதும் இதுவரை மேற்கொள்ளப்படவில்லை என்பதால் இது தொடர்பான நிகழ்தகைமைகளை சரியாகக் கணிக்க முடியாதிருப்பினும் பல தரப்பட்ட கருத்தாடல்கள் மற்றும் எதிர்விளைவுகளானது அத்தகைய செயற்பாடு ஒரு வழக்காறின் இயல்பாக இன்னும் நடைமுறையில் ஆங்காங்கே இருந்து வருவதாகவும் அதே நேரம் பெருமளவில் குறைந்து வரும் ஒன்றாகவும் மிகக் குறுகிய காலத்தில் மருவிப் போய்விடக் கூடியதாகவுமே அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

இதனிடையே, female circumcision இனது மருத்துவ சாதக பாதகங்களை அலசும் போது,
அதை சாதகமாகப் பேசுவோர்,
- அது தங்கள் குழந்தைக்கு வழங்கும் சுகாதாரப் பெறுமதி (hygienic measure) எனவும்
- சிறுனீர் வழி தொற்றுகளில் இருந்து(urinary tract infection) பாதுகாக்கிறது எனவும்
- HPV எனும் human papilloma virus இனால் ஏற்படக் கூடிய வாய்வழி மற்றும் கருப்பைக் கழுத்து (oral and cervical cancer) புற்று நோய்களில் இருந்தும் காக்கிறது எனவும்
- முற்தோலுக்கு கீழே தேங்கும் சுரப்பினால் ஏற்படும் அவிந்த முட்டை போன்ற நாற்றத்தையும் (unpleasant foul smelling because of the secretion beneath the prepuce) அதனால் ஏற்படும் அசெளகரியங்களையும் தடுக்கிறது எனவும்
- தேவையற்ற வகையில் எழும் மேலதிக பாலியல் ஆசையை (excessive libido) குறைக்கிறது எனவும்
- தேவையற்ற சாதாரணமாக அன்றாடம் நிகழும் முற்தோல் தூண்டுதலால் ஏற்படும் சதை வளர்ச்சியையும் அதனால் ஏற்படும் வலி மற்றும் பாலியல் அசெளகரியங்களையும் ( enlargement of the size of the clitoris because of excessive stimulation of the prepuce) தவிர்க்கிறது எனவும்
தமது வாதங்களை முன் வைக்கின்றனர்.

மருத்துவ ரீதியாக இதன் பாதகங்களை முன் வைப்போர்,
-இது சிறுவர் துஷ்பிரயோகம் (child abuse) என்ற வாதத்தை பிரதானமாகவும்
- பாலியல் ரீதியாக பெண்களுக்கு எதிராக நிகழும் துஷ்பிரயோகம் (sexual abuse against women) என்பதையும்
-பாதுகாப்பற்ற முறையில் மேற்கொள்ளப்படும் சுகாதாரமற்ற வழக்கம் ( unsafe and unhygienic measure) எனவும்
-கலாசார அடையாளமாய் திணிக்கப்படும் ஒரு வன்முறை (a cultural violence) எனவும் தமது வாதத்தை முன் வைக்கின்றனர்.

மேற்கூறப்பட்ட சாதக பாதக காரணிகள் ஒவ்வொன்றும் தனித்தனியாக ஆங்காங்கே ஆய்வுக்குட்படுத்தப்பட்டிருப்பினும் குறிப்பிடத்தக்க தொடரான ஆய்வுகளையும் அதன் முடிவுகளையும் வேண்டி நிற்பவை என்பதில் மாற்றுக் கருத்தில்லை.

எது எவ்வாறிருப்பினும், இதற்கெதிராய் எழுந்துள்ள 'சிறுவர் துஷ்பிரயோகம்' என்ற பிரதான வாதமானது அதே முறையில் நடந்தேறும் ஆண் குழந்தைகளுக்கான male circumcision இனை சிறுவர் துஷ்பிரயோகமாக தட்டிக் கேட்கத் தவறியமையினாலும் அதையும் அதன் மூலமான மருத்துவ நன்மைகளை மருத்துவ உலகம் அங்கீகரித்து அதை ஊக்குவிப்பதனாலும் அர்த்தமற்றுப் போகின்றது என்றே சுட்டிக் காட்ட வேண்டி இருக்கிறது.
இதன் சாதக பாதகங்கள் தனித்தனியாக முழுமையாக ஆய்வுக்குட்படுத்தப்படாத வரை மருத்துவ உலகு இவ்வழமையை முற்றாக அங்கீகரிக்கவோ முற்றாக மறுதலிக்கவோ இயலாத நிலையிலேயே இருக்கின்றது என்பதும் மறுக்க முடியாதது.

அடுத்து,
திடீரென இப்போது எழுத்தாளர்களிடையே இது பேசுபொருளாக்கப்பட்டதன் பின்னணியும் அது சார்ந்த சில சமூக நோக்கையும் வேறொரு பாணியில் குறிப்பிடுகிறேன்.

பகுதி 2:
சமூக நோக்கு.
Female circumcision என்ற சமூகக் கொடுமையைப் பற்றி அக்கறை கொண்டு பொங்கியெழுந்துள்ள அந்த நபர்களுக்கு, எங்கள் மீதான உங்கள் சமூக அக்கறைக்கு நன்றி.

நீங்கள் அடிக்கடி பச்சாதாபப்படுகின்ற அந்த 'பாவப்பட்ட' சமூகத்தை சேர்ந்த ஒருத்தியாய் நான் இதை எழுதுகிறேன்.

ஒரு மருவிச் செல்லும் கலாசாரப் பழக்கத்தில் நிகழும் எங்களுக்கான அனீதியைக் கூட காண்பதற்கு உங்கள் நெஞ்சங்கள் பொறுக்கவில்லை என்பதை நினைக்கையில் மெத்தப் பெருமிதம் எமக்கு. சொல்லப்போனால் ஏனைய சமூகப் பெண்களை விடக் கொடுத்து வைத்தவர்கள் நாங்கள். கொஞ்சமென்றால் ஓடோடி வந்து குரல் கொடுக்க உலகமே கொள்ளிக் கண்கொண்டு நோக்கிக் கொண்டிருப்பது நாங்கள் செய்த அதிஷ்டமன்றி வேறில்லை.

விடயத்திற்கு வருகிறேன்.
நீங்கள் பேசிக் கொண்டே செல்கிறீர்கள். எம் சமூகத்து ஆண்களும் மூச்சு முட்ட பதில் தந்து கொண்டே இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு நீங்கள் எங்கள் மீது கொண்டிருப்பது நிஜமான அக்கறையல்ல என்பதாய் தெரிந்திருக்கிறது. அதையும் தாண்டிய உங்களது அப்பட்டமான சில சுய நலங்களுக்காய் நாங்கள் அல்லது எங்களது கிளிட்டோரிஸ் பயன்படுவதை ஆங்காங்கே துகிலுரிக்கவும் தவறவில்லை அவர்கள்.

இலங்கை முஸ்லிம் சமூகத்தில் அதிலும் குறிப்பாக நான் வாழும் கிழக்குப் பகுதி முஸ்லிம்கள் பற்றிய ஒரு மிகப் பெரும் பிழையான பிம்பத்தை கட்டியெழுப்பி இருக்கிறீர்கள் நீங்கள் அனைவரும்.
சொல்லப்போனால், உங்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் தெரியும். நீங்கள் பேசு பொருளாக மாற்றியுள்ள அந்த பெண் கத்னா விடயம் எத்தனை சதவீதம் நடைமுறையில் தற்போது இருக்கின்றது என்பது. சத்தியமாய் உங்கள் அனைவருக்கும் தெரியும்.

என்னால் ஒன்று அல்லது இரண்டு தசாப்தத்திற்கும் மேல் என்பதை உறுதியாகச் சொல்ல முடியும். அப்போது கிட்டத்தட்ட நூறு சதவிகிதம் ஆட்கொண்டிருந்த அந்த நடைமுறை இப்போது எவரும் மறுக்க இடமின்றி கிட்டத்தட்ட மிகச் சில, (உதாரணத்திற்கு 5-10) வீதங்களுக்கு குறைந்திருக்கின்றதென்றால் சத்தியமாய் அதற்குக் காரணம் நீங்களோ அல்லது உங்களது எழுத்தோ அல்ல. மார்க்க மற்றும் கலாசார விழிப்புணர்வூட்டல்கள் மாத்திரமே அதற்குக் காரணமாய் அமைந்தது. இப்போதும் அமைகிறது.

நிலமை அவ்வாறிருக்க, தொக்கிக் கொண்டிருக்கின்ற குறைந்தது அடுத்த ஓரிரு தசாப்தத்திற்கிடையே அடையாளமிழக்கப் போகின்ற அந்தச் சிறியதோர் வீதத்திற்காய் தடாலடியாய் நீங்கள் சிலர் களத்தில் குதித்திருப்பது பெருத்த ஆச்சரியத்தையும் பலத்த சந்தேகத்தையும் சாதாரணமாகவே உருவாக்கிவிட போதுமாயிற்று. நீங்கள் சார்ந்த ஒரு சில பின்புலங்கள் அந்த சந்தேகங்களை உறுதியும் படுத்துவதாயும் தோன்றுகிறது.

ஆக, அந்த ஒரு சில வீதங்களுக்காக யார் குரல் கொடுப்பது என்ற உங்கள் பெருங்கருணை புரிகிறது. நல்லது, அந்தத் தூய்மையான நோக்கத்திற்காக அப்பணியை நீங்கள் தொடர்ந்து செய்யுங்கள். அது கட்டாயம் செய்யப்பட வேண்டியதே. ஆனால் அதற்கு முதல் உங்களிடம் சுட்டிக்காட்டியே ஆக வேண்டிய ஒரு சில விடயங்கள் கிடப்பில் கிடக்கின்றன. நீங்கள் யாரும் அவை பற்றி பேசுவதாய் தெரியவில்லை. கிளுகிளுப்பில் இருக்கும் ஆர்வம் காத்திரமான விடயங்களில் இல்லை என்பது ஒரு வகையில் நிஜம்தானே.
இதோ -

இலங்கை (குறிப்பாக கிழக்கு) முஸ்லிம் பெண்களுக்கெதிரான கொடுமை ஒன்றிற்காய் போர்க்கொடி தூக்கி இருக்கிறீர்கள். ஆனாலும் இந்த சமூகத்தை ஆட்கொண்டிருக்கின்ற மிகப் பாரதூரமான வன் கொடுமைகளை உங்களது எழுத்துக்கள் அடையாளம் காணவில்லை. காணப்போவதும் இல்லை.
எங்களுக்கெதிரான வன்முறைகளை அடையாளப்படுத்தும் போது பூதாகாரமாய் தலை தூக்கி சிரிக்கிறது அந்த 'சீதனம்' எனும் அத்துமீறிய பொருளாதார ஒழுங்கு. அதைத்தாண்டி பேசவே முடியாதளவு விகாரங்களையும் அகோரங்களையும் இங்கு அது ஏற்படுத்தி இருக்கிறது. அதைப் பற்றி நான் இங்கு விளாவாரியாய் குறிக்கவில்லை. ஆனாலும் உங்கள் கண்கள் அவற்றை கண்டு கொள்வதில்லை. இரண்டே இரண்டு காரணம் அதற்கு. உங்கள் மூலதனமான ஆபாசம் அதில் உள்ளடங்கவில்லை. அத்தோடு உங்களை போசிப்பவர்களின் அடியாய் வந்த அடுத்த இன கலாசார வழக்கம் அது. ஆக அதற்கெதிரான சலசலப்பை விவாதத்தை நீங்கள் எம் சமூகத்திற்கு கொண்டு வரப் போவதில்லை.

அடுத்து, சாதியப் பிரிவினை.
என்ன சொல்ல. யானை போன வழி அறியாது எலிப்புழுக்கை போன வழி பற்றி கதை அமைத்துக் கொண்டிருப்பவர்கள் நீங்கள். எங்களுகெதிராய் நீங்கள் வெளிக்கிளம்பும் போதெல்லாம் சப்தமேயில்லாமல் சிரித்துக் கொண்டு உங்களோடு சேர்ந்து எங்கள் கரிசனை(?)க்காய் ஒப்பாரி வைக்கும் எங்களை அடுத்து வாழும் சக சமூகத்தின் மிகப் பெரிய பிரச்சனை இது. இலங்கைப் பெண்களுக்கு மீண்டும் குறிப்பாக கிழக்குப் பெண்களுக்கு நிகழும் அடுத்த கொடுமைகளுள் ஒன்றான சாதிய வேறுபாட்டால் நிகழும் மூப்பேறிய வயது, திருமணமாகாமலேயே வாழ்தல், தவறான பாலியல் தொடர்புகள், தற்கொலைகள், வன்முறைகள்,போன்றன இந்த சமூகப் பெண்களில் குடும்பங்களில் எத்தகைய பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தி இருக்கின்றன என்பது பற்றி உங்கள் எழுத்துக்கள் கோஷமெழுப்பப் போவதில்லை. கிளிட்டோரிஸ் மீது நிகழும் அனீதிக்காய் கொதித்துப் போயுள்ள உங்களுக்கு இந்தக் கேவலமான சமூக சமய கலாசார ஆதிக்கங்கள் பற்றி கிஞ்சிற்றும் கவலை இல்லை. அதில் பாதிக்கப்பட்டு வீட்டுக்குள் அடங்கிப் போய் தன் ஆயுளை முடித்துக் கொள்ளும் நூற்றுக் கணக்கான ( கவனிக்க: நூற்றுக்கணக்கான) பெண்களைப் பற்றி எந்த மனப்புளுக்கமும் இல்லை.

ஆமாம். நீங்கள் அவை பற்றி எல்லாம் கவலைப் படவே கூடாது. அவ்வாறுதான் உங்களுக்கான அஜெண்டா தயாரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. உங்கள் காரியங்கள் சரியாக வேண்டுமென்றால் நீங்கள் தொட்டெழுத வேண்டிய விடயங்கள் ஏற்கனவே தொகுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. அந்த ஒழுங்கில் தான் நீங்கள் பயணிக்க வேண்டும். வேறு வழியில்லை. ஏனெனில் யாரோ ஒரு நபர் கருத்திட்டதைப் போல் பல நேரங்களில் உங்கள் பெண்ணியல்வாத செயற்பாடுகள் 'முஸ்லிம் பெண்கள்' என்ற வட்டத்தை தாண்டிச் செல்லக் கூடாது என்பது மறைமுகமான ஆனாலும் அனைவரும் அறிந்த விதியாய் இருக்கிறது.

இதையும் தாண்டி,என் நாட்டு என் பிரதேச பெண்களின் ஆரம்பக் கல்வி, உயர் கல்வி, குடும்ப ஒழுங்கு, தொழில், வியாபாரம், அரச வேலை, பொழுது போக்கு, குடும்பப்பாரம், வெளி நாட்டு வேலை, காதி நீதிமன்ற செயற்பாடுகள், இள வயது திருமணம், விதவை மறுவாழ்வு, பிரயாணம், அரசியல், தலைமைத்துவம் போன்ற பல விடயங்களை தொட்டுக் காட்டி அவற்றின் முக்கியத்துவத்தையும் எந்த கிளுகிளுப்பும் இல்லாமையினால் உங்களைப் போன்றவர்களால் கண் நோக்கப்படாமல் கிடப்பிலேயே கிடக்கும் அவலத்தையும் விவரிக்க முடியும். விரிவஞ்சி தவிர்க்கிறேன்.
(இவ்விடத்தில் இவற்றையெல்லாம் ஆங்காங்கே பேசித்தானிருக்கிறோம் என்று கிளம்பி வந்து விட வேண்டாம். அப்படியாயின் உங்களுடைய அந்தப் பேச்சுக்கள் குறித்த அவ்விடயங்களில் ஏற்படுத்தியுள்ள பூச்சிய வீத மாற்றங்கள் பற்றியும் நாங்கள் மறுத்துப் பேச வேண்டி வரும்)

மிகச் சரியான உரிமைப் போராட்டமாய் அமைந்த அந்த பெண்ணியல்வாதம் , இன்று ஒரு வகையில் கடுமையாய் விமர்சிக்கப்படுவதற்கு உங்களைப் போன்றவர்களது இத்தகைய சின்னத்தனங்களும் சுய நலங்கள் பெருக்கெடுத்த பொது நலமுமே மிக முக்கியமாய் இருக்கிறது.

ஆக, முஸ்லிம் பெண்களின் நலவுகள் பற்றியே இரவும் பகலும் சிந்தித்துக் கொண்டும் துப்பறிந்து கொண்டும் இருக்கும் நல்லவர்களே.
நீங்கள் தொட்டுச் சென்றுள்ள அந்த 'கிளிட்டோரிஸ் சிதைப்பு' பற்றி நீங்கள் மேலும் பேசுங்கள். உங்கள் இலக்குகள் எய்யப் பெறும் வரை நீங்கள் பேசிக் கொண்டும், எம் இளைஞர்களை உசுப்பேத்திக் கொண்டும், அவர்களது உணர்ச்சிகளையும் கோபங்களையும் உங்கள் மூலதனமாக்கிக் கொண்டும் உங்கள் பாதையில் பயணித்துக் கொண்டே இருங்கள்.

ஆனால், அடையாளமிழக்கப்போகின்ற அந்த விடயத்தை 'நாங்கள்தானே பேசு பொருளாக்கினோம்' என்ற பெருமையைக்கூட நீங்கள் பெற்றுக் கொள்ள முடியாதளவு அதன் பின் விளைவுகள் இந்த சமூகத்தை வந்தடையச் செய்யும் ஒரு காலத்தில் நீங்கள் இதை பேசு பொருளாக்கி இருக்கிறீர்கள்.
சிறுபாண்மை சமூகமான எங்களை கருவறுக்க காத்திருக்கும், கருவறுத்துக் கொண்டிருக்கும் அந்த தீய சக்திகளுக்கு மீண்டுமொரு தீனியை அள்ளிக் கொடுத்திருக்கிறீர்கள். அந்த ஏக்கத்தையும் பதை பதைப்பையும் அது ஏற்படுத்தப் போகும் விளைவுகளின் எதிர்வுகூறலையும் அந்த மிகப் பெரும் எழுத்தாளரின் பேராசிரியரின் பதிவில் காணக் கிடைத்தது. கவலைப்பட நேர்ந்தது.

ஈடு செய்ய முடியாத சமூகத் துரோகம் அது. அவர் அவரது சமூகத்திற்காக அஞ்சுவதாய் தெரிந்தாலும் இங்கே இந்த நாட்டிலும் நாங்கள் அதே ஒடுக்கலைத்தான் எதிர் நோக்கி இருக்கின்றோம். இன்னும் தீவிரமாக எதிர் நோக்குவோம் என்பதை அவரது கவலையோடு சேர்த்து எமக்கான கவலையாகவும் மாற்றிக் கொள்கின்றோம்.

கருத்துரிமை, கருத்துச் சுதந்திரம் என்பவற்றைக் கடந்து நீங்கள் எடுத்தியம்பிக் கொண்டிருக்கும் இத்தகைய விடயங்கள் யார் யாருக்கு உபயோகமாய் போய்ச் சேருகிறது என்பது காலப்போக்கில் ஆவணங்களாய் தெரிய வரும்.

அந்த வகையில், கிளிட்டோரிஸ் சிதைப்பு என்ற பரிதாபத்தை கடந்து, அது ஒட்டு மொத்த சமூகத்திற்கு கொண்டு வந்து சேர்த்துள்ள இன்னுமின்னும் கொண்டு வரப்போகின்ற 'அந்த' வன்முறைக்குத்தான் என் முதற்கட்ட பரிதாபங்கள். அவற்றை நாங்கள் அனுபவிக்கும் காலமெல்லாம்
'ஏதோ ஒரு பொதுப்பெயர்' கொண்டு உங்கள் அனைவரையும் நாம் நினைவுறுத்திக் கொள்வோம். அந்த நேரங்களில் நீங்கள் உல்லாசமாய் உங்கள் பொழுதுகளை களித்துக் கொண்டிருப்பீர்கள்.

அகில இலங்கை ஜம்மிய்யத்துல் உலமாவின் அறிக்கையால் வெகுண்டெழுந்த சிவில் சமூகம்

- லத்தீப் பாரூக் -

சுமார் ஐந்து வருடங்களுக்கு முன் நான் எழுதிய ஒரு கட்டுரையில் அகில இலங்கை ஜம்மிய்யத்துல் உலமாவில் (உலமா சபை) காலத்துக்கு ஏற்ற மாற்றங்கள் செய்யப்பட வேண்டிய தேவையை வலியுறுத்தி இருந்தேன். ஆனால் எதிர்ப்பார்த்தபடியே சமூகம் அதில் வித்தியாசமான கருத்துக்களையே கொண்டிருந்தது.

எவ்வாறாயினும் கொழும்பு டெலிகிராப்பில் பெண்கள் ஆண்களுக்கு சமமானவர்கள் அல்ல என்ற ரீதியிலும் பருவம் அடைவதற்கு முன்பே திருமணத்தை அனுமதிக்கலாம் என்ற ரீதியிலும் கடந்த மாதம் உலமா சபையின் கூற்றுக்கள் வெளியாகியிருந்த நிலையில் உலமா சபையை உண்மையான கல்விமான்களைக் கொண்டு புருணப்படுத்தப்பட வேண்டும் என்ற பிரசாரம் தற்போது மேலோங்கத் தொடங்கியுள்ளது.

முஸ்லிம் விவாக மற்றும் விவாகரத்து சட்;டத்துக்கான திருத்தங்கள் பற்றி உலமா சபை பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் பலருக்கும் மரபு ரீதியான சில குழுக்களுக்கும் சமர்ப்பித்துள்ள யோசனைகளின் படி “ஒரு பெண் குவாஸி (நீதிபதி) நியமிக்கப்படுவதற்கு தகுதி அற்றவர்” என்ற கருத்து முன்வைக்கப்பட்டுள்ளதாகத் தெரிய வருகின்றது. இதற்கு முஸ்லிம் புத்தி ஜீவிகளும் சிவில் சமூகத்தவர்களும் உடனடியாக பதில் அளித்துள்ளனர்.
அடிப்படை உரிமைகளை முடக்குவதற்கு பாரம்பரிய மரபுகளை காரணம் காட்டும் சமயத் தலைவர்களை முஸ்லிம் விவாக மற்றும் விவாகரத்து சட்டங்களை திருத்தக் கூடியவர்களாக நம்ப முடியாது என்று மகளிர் செயற்பாட்டு வலையமைப்பு (றுயுN) தெரிவித்துள்ளது. இலங்கையில் முஸ்லிம் பெண்களும் சிறுவர்களும் இரண்டாம் தர பிரஜைகள் அல்ல என்பதை அரசாங்கம் ஊர்ஜிதம் செய்ய வேண்டும் என றுயுN வலியுறுத்தியுள்ளது.

எவ்வாறேனும் றுயுN இன் கரிசனையானது முஸ்லிம் விவாக மற்றும் விவாகரத்து சட்டம் அடிப்படை உரிமைகளோடு ஒத்துப் போகவில்லை என்பதே. இருந்தாலும் அவர்கள் அதில் உள்ள குறைகளைக் குறிப்பிடவில்லை. அது இஸ்லாத்துக்கு எதிரானதாகக் கூட இருக்கலாம்.
உலமா சபையின் கூற்று அது மறுசீராக்கம் தொடர்பாக எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்காமை என்பன ஒட்டு மொத்த முஸ்லிம் சமூகத்தின் நலன்களையும் பேணும் ஒரு அமைப்பாக உலமா சபை தன்னை உரிமை கோர முடியாது என்பதையே தெளிவாக்கியுள்ளது. சட்ட ரீதியான மறுசீரமைப்புக்களில் உலமா சபையின் மிகத் தீவிரமானதும் விடாப்பிடியானதுமான நிலைப்பாடானது அவர்கள் தமது நிலைப்பாடுகளில் எந்தளவு மந்த நிலையில் இருக்கின்றார்கள் என்பதையே காட்டுகின்றது. தமது சொந்த சமூகத்தின் நம்பிக்கைகளையும் அபிமானத்தையும் வெல்ல முடியாதவர்கள் சாதகமான மாற்றங்களைக் கொண்டு வருவதற்காக பணியாற்றும் ஒரு குழுவில் இருந்து நீக்கப்படவேண்டியவர்கள் என்பதே றுயுN இன் நிலைப்பாடாகும்.

முஸ்லிம் தனியார் சட்ட மீளாய்வு பற்றி ஆராயும் குழுவின் தலைவரான முன்னாள் உச்ச நீதிமன்ற நீதியரசர் சலீம் மர்சூப் இந்த விடயத்தில் உலமா சபையின் நிலைப்பாடு பற்றி குறிப்பிடுகையில் உலமா சபை மக்கள் அதன் மீது கொண்டிருந்த நல்ல நம்பிக்கைக்கு மாறாக செயற்பட்டு விட்டனர். இந்தக் குழுவின் செயற்பாடுகளை முடக்குவதற்கு அவர்கள் தமது எல்லா வளங்களையும் பயன்படுத்தி உள்ளனர் என்று தெரிவித்துள்ளார்.
இந்தக் குழுவின் உறுப்பினர்கள் மீது உலமா சபை கடும் தாக்கத்தைக் கொண்டிருந்தது. 2009ல் நீதி அமைச்சால் நியமிக்கப்பட்ட முஸ்லிம் விவாக மற்றும் விவாகரத்து சட்டம் பற்றி மீளாய்வு செய்யும் குழுவில் உலமா சபை தலைவர் றிஸ்வி முப்தியும் முபாரக் மௌலவியும் உறுப்பினர்களாக உள்ளனர்.

சில தகவல்களின் படி உலமா சபை பிரதிநிதிகள் குழுவொன்று சகல முஸ்லிம் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களையும் சந்தித்துள்ளது. இது சம்பந்தமான குழுவின் இரகசியப் பார்வைக்கும் மீளாய்வுக்குமாக என்னால் தயாரிக்கப்பட்ட ஆவணம் உட்பட பல ஆவணங்களை அவர்கள் கையளித்துள்ளனர். இது பற்றி பேஸ்புக் வழியாகவும் கருத்துக்கள் கோரப்பட்டுள்ளதாக சில தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளன.

பதில் பிரதம நீதியரசராகக் கூட கடமையாற்றிய அனுபவம் உள்ள சட்ட மேதையான முன்னாள உச்ச நீதிமன்ற நீதியரசர் உலமா சபை தனது குழுவின் நடவடிக்கைகளை முடக்குவதற்கு தனது வளங்கள் அனைத்தையும் பயன்படுத்தியதாகத் தெரிவித்துள்ளார்.
முஸ்லிம் தனியார் சட்டத்தில் எந்தவொரு திருத்தங்களும் கொண்டு வரப்படுவதை ஆட்சேபிக்கும் வகையில் ஜும்ஆ பிரசாரங்களும் கையெழுத்து பிரசாரங்களும் முன்னெடுக்கப்பட்டு வருகின்றன. அது இறைவனிடமிருந்து கிடைக்கப்பெற்ற சட்டம் என்ற ரீதியில் தான் இந்த எதிர்ப்புக்கள் முன்வைக்கப்பட்டு வருகின்றன. இதனால் எனது குழுவில் உள்ள சில உறுப்பினர்கள் ஒரு வகை அச்சத்துக்கு ஆளாகியுள்ளனர் என்றும் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

பேராசிரியர் எம்.ஏ.நுஹ்மான் பேராசிரியர் எஸ்.எச்.ஹிஸ்புல்லாஹ், பேராசிரியர் எம்.ஏ.எம்.சித்தீக், எம்.எம்.நியாஸ், பேராசிரியர் எம்.எஸ்.எம்.அனீஸ், ஜே.முபாரக், டொக்டர்.எம்.இஸட்.எம்.நபீல், டொக்டர். ஏ.எஸ்.எம். நவ்பல், டொக்டர்.ஏ.எல்.எம். மஹ்றூப், ஜே.எம்.நிவாஸ், யூ.எம்.பாஸில் ஆகியோர் இணைந்து இது தொடர்பான ஒரு அறிக்கையில் ஒப்பமிட்டுள்ளனர். முஸ்லிம் பெண்களின் சமூக அந்தஸ்த்தை மேம்படுத்தவும், முஸ்லிம் சமூகத்தின் அபிவிருத்திக்கும் இந்த விடயத்தில் முக்கியமான மாற்றங்கள் அவசியம் என்று அவர்கள் வலியுறுத்தியுள்ளனர்.
இந்தக் கலந்துரையாடல்கள் பற்றி சட்டத்தரணி. கலாநிதி றீஸா ஹமீட் குறிப்பிடுகையில் ‘தற்போதுள்ள முஸ்லிம் குடும்பச் சட்டத்தில் எந்தவித மாற்றங்களைச் செய்யவும் உலமா சபை எதிர்ப்புத் தெரிவிக்கின்றது. இந்தச் சட்டம் அதன் தற்போதைய வடிவிலே மிகவும் சரியாக இருக்கின்றது அதற்கு எந்த மாற்றங்களும் தேவையில்லை என்று றிஸ்வி முப்தி பிரகடனம் செய்துள்ளார். துரதிஷ்டவசமாக உலமா சபை தலைவரின் இந்தக் கூற்றுக்கள் வருந்தத்தக்கவை என்று அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

இஸ்லாம் மற்றும் முஸ்லிம்கள் தொடர்பான சட்டங்கள் என்பன பிரத்தியேகமாக உலமா சபை மட்டுமே கரிசணை கொண்ட ஒரு விடயமாக இருக்கக் கூடாது. இந்தக் கட்டுரையில் இது தொடர்பான சில விடயங்களை நான் தொட்டுள்ளேன். திருமணத்துக்கான ஆகக் குறைந்த வயது. பலதார மணம், பால் சமத்துவம் என்பன அதில் சில. மறுசீரமைப்பின் தேவை குறித்த கலந்துரையாடல்களுக்கு இது பங்களிப்புச் செய்யும் என எண்ணுகிறேன்.
உலமா சபையை இஸ்லாமிய அடிப்படையில் மறுசீரமைக்க வேண்டும் என்ற ரீதியில் பர்வீஸ் இமாமுத்தீன் குறிப்பிடுகையில் உலமா சபையின் கூற்றானது அதன் முன்னைய நிலைப்பாட்டில் செய்ய வேண்டிய மாற்றங்கள் பற்றி எதுவும் குறிப்பிடவில்லை. அவர்கள் இன்னமும் தாங்கள் சரி என்றே நினைக்கின்றனர். ஆம் அவர்கள் தான் உலமா சபை. அவர்கள் தான் கல்வி மான்களின் கூட்டம். தங்களது தலைவரைக் காப்பாற்ற சில மாற்றங்கள் செய்யப்பட்டுள்ளனவே தவிர வேறு எதுவும் இல்லை.

முஸ்லிம் தனியார் சட்டத்தை உருவாக்கிய எமது முன்னோடிகள் அதை மிகவும் சரியான ஒன்றாக ஆக்குவதற்கு பெரும் முயற்சிகளை எடுத்துள்ளனர் என்பதே அவர்களின் நிலைப்பாடாகும். அன்றைய காலப்பகுதியை பொருத்தமட்டில் அது மிகச் சரியானதாகவே இருக்கலாம். அவை இன்று மறுசீரமைக்கப்படக் கூடாது அல்லது அவ்வாறான தேவை அற்றது என்பதோ இதன் அர்த்தம் அல்ல. குறிப்பாக குவாஸி நீதிமன்ற நிர்வாக முறைகளில்.

உலமா சபையின் தற்போதைய தலைவர் றிஸ்வி முப்தி. இஸ்லாமிய அறிவைப் பொறுத்தமட்டில் நாட்டில் இவர்தான் மிகவும் உயர் தரத்தில் உள்ள அதிகாரம் மிக்கவராகக் கருதப்படுகின்றார். நாட்டில் உள்ள மிகச் சிறந்த புத்திஜீவிகள் சிலர் கூட அவரை சவால் விடுக்க முடியாத ஒருவராகத் தான் கருதுகின்றனர். ஆனால் முக்கியமான கேள்வி இப்போதுதான்; எழுப்பப்பட்டுள்ளது. உலமா சபையினதும் றிஸ்வி முப்தியினதும் நம்பகத் தன்மை என்ன? என்பதுதான் அந்த கேள்வி. அறிவுஜீவி என்பதற்கு இஸ்லாமிய வகைப்படுத்தல் என்ன? உலமா சபை உறுப்பினர்கள் அந்த வகைப்படுத்தலின் கீழ் வருகின்றனரா? அவர்கள் உண்மையிலேயே புத்தி ஜீவிகளா? ஒரு பிரிவின் சட்டம் இயற்றும் சிறப்புரிமை வழங்கப்பட்டுள்ள அவர்களுக்கு சட்டம் தொடர்பாக இருக்கின்ற அறிவும் தெளிவும் என்ன? பெண் புத்தி ஜீவிகளை ஏற்றுக் கொள்ளவோ அவர்களுக்கு இடமளிக்கவோ மறுக்கின்ற ஒரு அறிவுசார் அமைப்பை சமத்துவத்தை வெளிப்படுத்தும் ஒரு அமைப்பாக எப்படி நம்ப முடியும்?

தவறான கரங்களில் அதிகாரம் இருப்பது ஆபத்தானதும் அழிவை ஏற்படுத்தக் கூடியதும் ஆகும். உலமா சபையின் கூற்றானது அவர்களின் விடாப்பிடித்தனத்தின் தெளிவான வெளிப்பாடன்றி வேறில்லை. அறிவும் விழுமியமும் குறைவாகக் காணப்படும் இவர்கள் ஒரு சமூகத்தின் பொறுப்பைச் சுமக்கத் தகுதி உடையவர்களா என்பதையும் எண்ணிப்பார்க்க வேண்டியுள்ளது.

இஸ்லாமிய விஞ்ஞானத்தில் புலமை மிக்கவர்களாக தம்மை தாமே உரிமைக் கோரிக் கொள்ளும் ஒரு தனிநபர்கள் கூட்டத்தைக் கொண்டதே உலமா சபை. சட்டம் இயற்றுவதற்கு தேவையான அடிப்படைத் தகைமை இவர்களிடம் குறைவாக உள்ளதையே நாம் அவதானிக்க கூடியதாக உள்ளது. இஸ்லாமிய நீதித்துறையில் பொது நலன் என்பது மிகவும் முக்கியமானதாகும். இந்த அடிப்படை தகைமை இல்லாமல் இருந்தால் அவர்கள் எப்படி சட்டங்கள் பற்றி ஆராய முடியும். ஒரு சமூகத்தை பிரதிநிதித்துவம் செய்யும் உரிமையை எப்படி இத்தகையவர்களிடம் வழங்க முடியும்?.

எவ்வாறேனும் இந்த நிலைமைக்கு உலமா சபையை மட்டும் குறை கூறவும் முடியாது. இந்தப் பாரதூரமான நிலைமை ஏற்படுகின்ற வரைக்கும் முஸ்லிம் புத்திஜீவிகள் சமூகம் அதில் மிதவாதிகள் என தம்மை அழைத்துக் கொள்பவர்கள் கூட மிகவும் மௌனமாகவே இருந்துள்ளனர். இஸ்லாத்தை உலமா சபை எவ்வாறு தவறாக பிரதிநிதித்துவம் செய்கின்றது என்பதை அவர்கள் அறிந்து வைத்திருந்தனர். அவர்களின் பிடிவாதம் அறிவீனம் என்பனவற்றை அறிந்திருந்தும் கூட அதை புத்திஜீவிகள் பொருட்படுத்தவில்லை. உலமா சபையை விமர்சிப்பதில் இருந்து அவர்கள் தவிர்ந்தே வந்துள்ளனர். உலமா சபையின் பொறுப்பற்ற போக்கை புத்திஜீவி சமூகம் கண்டு கொள்ளவில்லை. ஒரு மாற்றுக் குழு பற்றியோ ஏற்பாடுகள் பற்றியோ அவர்கள் யோசிக்கவில்லை.

உண்மையில் அகில இலங்கை ஜம்மிய்யத்துல் உலமா என்பது உண்மையான உலமா சபை அல்ல உண்மையான புத்திஜீவிகள் கூட்டம் அல்ல என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டிய தருணம் இது. இஸ்லாமிய சட்டத்துறை பற்றி அடிப்படை அறிவில்லாத ஒரு கூட்டம் தான் இந்த நாட்டு முஸ்லிம்களைப் பிரதிநிதித்துவம் செய்கின்றது என்பது ஒன்றும் ஆச்சரியமானதல்ல.

மாற்றங்கள் தேவைப்படுகின்றவர்கள் அதற்காக குரல் கொடுக்கும் வரை மாற்றங்கள் ஏற்படப் போவதில்லை. அறிவீனர்கள் அறிவீனர்களாகவே இருக்கலாம் அதற்கான காரணங்களும் அவர்களுக்கு இருக்கலாம். ஆனால் புத்திஜீவிகள் அவ்வாறு இருக்க வேண்டும் என்றோ அல்லது மௌனம் காக்க வேண்டும் என்றோ தேவையில்லை.

றிஸ்வி முப்தி உலமா சபையின் தலைவராக கடந்த 17 வருடங்களாக பதவியில் உள்ளார். கேள்விக்குரிய சூழ்நிலைகளின் கீழ் தான் இவர் தெரிவு செய்யப்பட்டார் என்ற குற்றச்சாட்டும் உள்ளது. இந்தப் பதவிக்காலப் பகுதியில் உலமா சபை ஒரு தனி மனித காட்சி நிறுவனமாக மாற்றப்பட்டுள்ளது. அவரை எதிர்த்து கேள்வி கேட்க அங்கு எவரும் இல்லை.
உலமா சபையை அவர் அரசியலுக்குள் இழுத்துச் சென்றதாகக் கூட குற்றச்சாட்டுக்கள் உள்ளன. வர்த்தகர்களுடன் கொடுக்கல் வாங்கல்கள்இ தலைமை பதவியை பயன்படுத்தி சொத்துக்களை சம்பாதித்துள்ளமைஇ ஏனைய உலமாக்களுக்கு போதிய சுதந்திரம் இன்மைஇ அடிக்கடி வெளிநாட்டு பயணம்இ பொது மக்களுக்கு தொடர்பற்ற நிலைமைஇ கொழும்பில் உள்ள வெளிநாட்டு நிலையங்களுடனான தொடர்புஇ நபி முஹம்மத் (ஸல்) உலக முஸ்லிம்களுக்காக விட்டுச் சென்ற இஸ்லாத்துக்காக அன்றி பெற்றோல் டொலர் இஸ்லாத்துக்காகப் பணியாற்றல் என இன்னும் பல குற்றச்சாட்டக்கள் இவருக்கு எதிராக உள்ளன.

இந்த ஆரோக்கியமற்ற நிலை காரணமாக கௌரவத்துக்குரிய அங்கீகாரம் பெற்ற புத்திஜீவிகளைக் கொண்ட புதிய அமைப்பொன்று உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்ற யோசனையை சிலர் முன்வைக்க வேண்டிய நிலை உருவாயிற்று. உதாரணத்துக்கு பிஸ்தான் பாச்சா என்ற பத்திரிகை எழுத்தாளர் இப்படிக் குறிப்பிடுகின்றார்.

'உலமா சபையில் களையெடுப்பு நடத்தப்பட வேண்டும். புரட்சிகர மாற்றங்கள் அங்கு அவசியமாகின்றன. புதிய சூழ்நிலைகளோடு பொருந்திப் போகக் கூடிய மார்க்கத் தீர்ப்புக்களை வழங்கக் கூடிய ஒரு பிரிவாக மக்கள் இதை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். அதேநேரம் மூன்றாம் மில்லேனியத்தில் அல்லது அடுத்த நூற்றாண்டில் மார்க்கத் தீர்ப்புக்களை வழங்கக் கூடிய மக்களை சரியாக வழிநடத்தக் கூடிய இஸ்லாமிய புத்திஜீவிகளைக் கொண்ட சமாந்திரமான ஒரு மாற்று அமைப்பை உருவாக்கவேண்டியதன் அவசியம் அதற்கான காலப்பகுதி என்பன பற்றியும் சமூகம் சிந்திக்க வேண்டும். உலமா சபையின் தற்போதைய கடப்பாடுகளை கண்மூடித்தனமாகப் பின்பற்ற வேண்டும் என்ற தேவை முஸ்லிம் சமூகத்துக்கு கிடையாது.
முஸ்லிம் சமூகம் இன்று அதன் இருப்பையே கேள்விக்குறியாக்கும் வகையில் பிரச்சினைகளுக்கு முகம் கொடுத்துள்ளது. அமெரிக்கா ஐரோப்பா யூத சக்திகள் இந்திய புலனாய்வு பிரிவு என பல முஸ்லிம் விரோத சக்திகள் அவற்றின் பிரத்தியேகமான நிகழ்ச்சி நிரலுடன் நாட்டில் உள்ளன.

முஸ்லிம்களின் ஆதரவோடு ஆட்சிக்கு வந்த நல்லாட்சி என்று கூறப்படும் இந்த அரசு இவர்களுக்கு செங்கம்பளம் விரித்து வரவேற்று அவர்களோடு கைகோர்த்து செயற்படுகின்றன. இந்த சக்திகள் சிங்கள இனவாத சக்திகளை தூண்டி விடுகின்றன. இந்த இனவாத சக்திகள் மீண்டும் தலைதூக்குகின்றன. அரசாங்கமோ அவர்களை கண்டு கொள்ளாமல் கண்களை மூடிக் கொண்டு இருக்கின்றது.

முஸ்லிம் அரசியல்வாதிகள் ஊழலுக்கு விலைபோனவர்களாக உள்ளனர். சிவில் சமூகம் அமைப்பு முறையில் இருந்து விலகிக் காணப்படுகின்றது. இவ்வாறான சூழலில் பண்டைய சிந்தனைகளோடு தமக்குத் தேவையானவர்களுக்கு சேவகம் புரியும் ஒரு உலமா சபை இருக்க வேண்டும் என்ற தேவையில்லை.

எனவே இன்றைய தேவை வெள்ளிக்கிழமை குத்பா பிரசாரங்களையும் ஏனைய போதனைகளையும் சிறந்த முறையில் மேற்கொண்டு முஸ்லிம் சமூகத்தை சரியான பாதையில் வழி நடத்தக்கூடிய புத்தி ஜீவிகளைக் கொண்ட ஒரு குழுவே ஆகும்.

Latheef Farook
Email: almfarook19@gmail.com