Saturday, January 31, 2015

விருந்தோம்பி வேளாண்மை செய்தல்!

தமிழகத்துக்குச் சென்றால் விருந்து வழங்கப்படாமல் திரும்பியதாகச் சரித்திரம் இல்லை.

சகோதர உறவுகளும் இலக்கிய நண்பர்களும் கடந்த காலங்களில் வழங்கிய விருந்துகளின் சுவை இன்னும் நாவில் மட்டுமல்ல, நெஞ்சிலும் இனித்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறது.

தமிழகத்துக்குள் நுழைந்த நிமிடம் முதல் நமது நலனில் அக்கறை கொண்டு நிழல் போலவே இணைந்திருக்கும் ஹாஜி ஏவி.எம். ஜாபர்தீன் அவர்கள் இம்முறை நம்மீது அக்கறை செலுத்த உயிருடன் இல்லை. அவருடைய ஞாபகார்த்தமாக அவரது புதல்வர்கள் வெளியிட்ட நினைவு மலர் வெளியீட்டுக்கு நாம் அழைக்கப்பட்டிருந்தோம்.

பன்னாட்டு இஸ்லாமிய இலக்கியக் கழகத்துடன் இணைந்து நடநத்தப்பட்ட இவ்விழாவில் நானும் டாக்டர் ஜின்னாஹ் ஷரிபுதீனும் கவிஞர் அல் அஸூமத் அவர்களும் இலங்கையிலிருந்து சென்று கலந்து கொண்டோம்.

இது வரை காலமும் நமது பயணத்தில் அதியுச்ச விருந்தளித்து நம்மைக் கவனித்துக் கொண்டவர் மர்ஹூம் ஹாஜி ஏவி.எம். ஜாபர்தீன் அவர்கள். அந்தப் பண்பு அவரது புதல்வர்களிடமும் இருந்தது. மலர் வெளியீட்டுக்கு முதல் தினம் இரவு - அதாவது நாங்கள் சென்றிறங்கிய அன்றே வெளிநாடுகளிலிருந்து வருகை தந்திருந்த அனைவருக்கும் ஹோட்டல் சவேராவில் விருந்து வழங்கினார்கள்.

அடுத்த தினம் 250 பேர் அழைக்கப்பட்ட விழாவில் ஜாபர்தீன் ஹாஜியாரின் நினைவு மலர் வெளியீடு என்பதால் வருகை தந்திருந்த 300க்கும் மேற் பட்டவர்களுக்கும் கூட நிகழ்வு முடிந்து ஹோட்டல் தி அக்கார்ட் மெட்ரோபோலிட்டன் ஹோட்டலில் மதிய விருந்து வழங்கப்பட்டது.

அதற்கடுத்த தினம் காப்பியக்கோ ஜின்னாஹ் ஷரிபுத்தீனின் “நாயனொடு வசனித்த நன்நபி” காப்பிய நூல் வெளியீடு மண்ணடியில் இந்திய யூனியன் முஸ்லிம் லீக் தலைமையகத்தில் நடைபெற்றது. அங்கு வருகை தந்திருந்த நண்பர் கிளியனூர் இஸ்மத் அன்றிரவே தன்னுடன் விருந்துண்ண வேண்டும் என அன்புக் கட்டளையிட்டார். நிறைவான விருந்து.

இந்த விருந்து நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கும் போதே மேலும் இரண்டு விருந்துகளுக்கான அழைப்பு வரத் திக்குமுக்காடிப்போனோம். 26.01.2015 அன்று மதிய விருந்தை முனைவர் பேராசிரியர் எம்.ஏ. தாவூத் பாஷா அவர்கள் தனது கோடம்பாக்கம் வீட்டில் வழங்கினார். மட்டுமன்றி, சென்னை வந்தால் இனிமேல் நீங்கள் வேறு எங்கும் தங்காமல் எனது வீட்டிலேயே வந்து தங்கி விட வேண்டும் என்று மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்தி அன்பு சொரிந்தார்.

விருந்துக்காக அவரது வீட்டுக்குள் நுழைந்ததும் அதிர்ச்சி காத்திருந்தது. அங்கு எம்முடன் விருந்துண்ண வந்திருந்தார் தம்பி ஆளுர் ஷாநவாஸ். தனக்கு அறிவிக்காமல் வந்தது குறித்துக் குறைபட்டுக் கொண்ட அவர் நாளை தனது வீட்டுக்கு வருகை தர வேண்டும் என்று வேண்டுகோள் விடுத்தார். அன்றிரவு வேறு ஒரு விருந்து இருந்தது. அடுத்த நாள் மாலை நாடு திரும்ப வேண்டியிருந்தது. எப்படிச் சொல்லியும் அவர் இணங்கவேயில்லை. எனது வீட்டில் விருந்துண்ணாமல் நீங்கள் பொக முடியாது என்று ஒரே போடாகப் போட்டு விட்டார்.

அன்றிரவு சகோதரர் ருமைஸ்தீன் ஹோட்டல் விருந்தளித்தார். பெரு வணிகராக இருந்தும் பக்தியும் இலக்கியமும் ஒன்று சேர்நத ஒரு மனிதர் அவர். மிக எளிமையாகவும் யதார்த்தமாகவும் பழகிய அவரை நமக்கு மிகவும் பிடித்துக் கொண்டது. அவர் உமறுப் புலவரின் பரம்பரை வாரிசு என்று அறிய வந்ததும் பெரு மகிழ்ச்சி! நல்ல பேச்சாளர் என்றும் அறிய முடிந்தது. அவரைச் சுற்றி கவிஞர் பட்டாளம் ஒன்றே நின்றிருந்தது.

விடிந்தால் பயணத்துக்குரிய தினம். தம்பி ஷாநவாஸ் வீட்டில் மதிய விருந்து. எமது வேண்டுகோளுக்கேற்ப அவரது மனைவி உணவு தயாரித்திருந்தார். இலங்கையில் வீட்டில் விருந்த உண்பது போன்ற உணர்வு... அன்பு கலந்திருந்தால் எல்லாமே அமிர்தம்தான்!

தற்போது அரசியலில் ஈடுபட்டுள்ள அவர் ஒரு நல்ல எழுத்தாளர். ஆவணப்படத் தயாரிப்பாளர். சமூக உணர்வுள்ள இளவல். அவருடைய 15 வயதிலிருந்து அவரை நான் அறிவேன். அவரது உறவினர்கள் இலங்கையில் இருக்கிறார்கள்.

பயணத்தில் புதிய பல நண்பர்களின் அறிமுகமும் பழைய நட்புகளுடன் மனம் விட்டுப் பேசும் வாய்ப்பும் கிடைத்தது. வயிற்றை மட்டுமன்றி மனத்தையும் நிறைத்து அனுப்பி வைத்திருந்தார்கள்.

அனைவரையும் நன்றியுடன் நினைவு கூர்கிறோம். கடலால் பிரிக்கப்பட்டிருந்த போதும் நமது கல்புகள் ஒட்டியே இருக்கின்றன.

அது அப்படித்தான் இருக்கும். இருக்கவும் வேண்டும்!




Thursday, January 29, 2015

மனத்தால் செழித்த மாண்பாளர்!


பன்னாட்டு இஸ்லாமிய இலக்கியக் கழக நிறுவனரும் “சமநிலைச் சமுதாயம்” சஞ்சிகையின் நிறுவனரும் எழுத்தாளரும் கொடை வள்ளலும் வணிகருமான ஹாஜி ஏவி.எம்.ஜாபர்தீன் அவர்களது நினைவாக அவரது வாரிசுகளால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட “மனத்தால் செழித்த மாண்பாளர்” என்ற நினைவு மலர் வெளியீட்டு விழா பன்னாட்டு இஸ்லாமிய இலக்கியக் கழகத்தினால் நடத்தப்பட்டது. 24.01.2015 அன்று காலை 10.00 மணிக்கு தி.நகர், ஜி.என். செட்டித் தெருவில் அமைந்துள்ள தி அக்கார்ட் மெட்ரோபோலிட்டன் ஙோட்டல் மண்டபத்தில் நடந்த இந்த விழாவுக்கு முனைவர் சே.மு.மு. முகமதலி (பன்னாட்டு இஸ்லாமிய இலக்கியக் கழகத் தலைவரும், தமிழ் நாடு முஸ்லிம் தொண்டு இயக்கத்தின் செயலாரும்) தலைமை வகித்தார்.

அழைப்பிதழ் பக்கம் - 01

அழைப்பிதழ் பக்கம் - 02

அழைப்பிதழ் பக்கம் - 03

அழைப்பிதழ் பக்கம் - 04


மிக அழகிய முறையில் பதிப்பிக்கப்பட்டுள்ள இந்த நினைவு மலர் ஏவி.எம். ஜாபர்தீன் ஹாஜியாரின் முழுமையான வாழ்வின் சிறப்பை எடுத்துக் கூறக் கூடியதாக அமைந்துள்ளது. அதியுச்ச சிறப்புப் பதிப்பாகவும் கையில் எடுத்ததும் படிக்கத் தூண்டும் விதத்திலும் நூல் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.
இம்மலரை முனைவர் சேமுமு. முகமதலி, முனைவர் ஹ.மு. நத்தர்ஷா, முனைவர் அகமது மரைக்காயர், கவிஞர் சடையன் அமானுல்லாஹ், சட்டத்தரணி ஷேக்தாவூத் ஆகியோர் தொகுத்துள்ளனர்.


மலரை வெளியிட்டு வைத்துச் சிறப்புரை நிகழ்த்தினார் பேராசிரியர் க. அன்பழகன் அவர்கள்.

பேராசிரியர் ஜவாஹிருல்லாஹ்

ராஸிக் பரீத் ஜாபர்தீன், காஸிம் பரீத் ஜாபர்தீன், டாக்டர்  ஷபீக்கா பானு ஆகியோர் தமது தந்தையாரின் நினைவுகளை இம்மலரில் பகிர்ந்து கொண்டுள்ளனர் அன்னாரின் சகோதரர்களான ஏவி.எம். ஹாஜா மைதீன், அகமது கபீர் ஆகியோர் சகோதரர் பற்றிய நினைவுகளை மீட்டுள்ளனர்.

கவிஞர் தமிழன்பன்

திரு. வீரபாண்டியன்
எழுத்தாளர் ஜே.எம். சாலி, டத்தோஸ்ரீ டாக்டர் முகம்மத் இக்பால் ஆகியோர்  முறையே முன்னோடி ஏவி.எம்.ஜாபர்தீன், வர்த்தக ஆளுமைக்கு ஒரு முன்னோடி எனும் தலைப்பில் நினைவுகளை மீட்டியுள்ளனர்.

அப்துல் அஸீஸ் பாக்கவி

Thursday, January 22, 2015

மூக்குகளால் சிந்திப்பவர்கள்!


- 12 -

முழுநாளும் வீட்டில் உறைந்து கிடந்த ஒரு தினத்தின் மாலை மயங்கும் வேளை ஒரு சுற்று நடந்து விட்டு வரலாம் என்று வெளிக்கிட்டேன். வழமையான ஒரு சுற்று என்பது ஏறக்குறைய ஒன்றரை கி.மீற்றர் தூரம். இரண்டு முறை நடந்து வந்தால் சோம்பல் கலைந்து விடும்.

அப்படி நடந்து கொண்டிருந்த போது தெருவோரத்தில்  நின்றிருந்த நண்பரைக் கண்டு ஆச்சரியப் பட்டேன். அவர் அப்படி தெருவோரத்தில் நின்று வேடிக்கை பார்க்கும் நபரல்லர். அரச நிதி நிறுவனமொன்றில் கடமை புரிபவர். பென்சன் வயதைத் தொட்டுக் கொண்டிருந்தார். தென்பகுதியில் பிறந்து வளர்ந்தவர். தானும் தன்பாடும் என அமைதியாக வாழ்ந்து வரும் நபர்.

கடைத் தெருவில் அவர் நின்றிருந்த பக்கத்தின் நேர் எதிர்ப் பக்கம் ஒரு பௌத்த விகாரை. வேலி  கிடையாது. மிக அழகாகப் பேணப்படும் அந்த பௌத்த விகாரையில் ஒரு விசேட உபந்நியாசம் நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தது. வழமை போல நிறைய வயசான ஆண்களும் வயசான பெண்களும் துணைக்கு வந்த குமரிகளும் வெள்ளுடையில் அமர்ந்து ஆர்வமாகக் காது கொடுத்துக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தனர்.

நண்பருடன் ஒரு புன்னகையைப் பரிமாறிக் கொண்டு நான் கடந்த சென்று விட்டேன். ஆனால் நான் நடந்த தெரு நீளத்தக்கும் ஆங்காங்கே இணைக்கப்பட்டிருந்த ஒலிபெருக்கிகளில் பௌத்த மத குருவின் மத உபந்நியாசம் ஒலித்துக் கொண்டிருந்ததாலும் அவரது பேச்சில் இழையோடிய அமைதியும் சொற்களைப் பயன்படுத்திய நிதானமும் அதில் வெளிப்பட்ட அழகும் நயமும் என்னைக் கவர்ந்ததாலும் வேறு சிந்தனை எனக்குள் எழவேயில்லை.

பிள்ளைகளை எப்படி பொறுப்புள்ளவர்களாகவும் பண்புள்ளவர்களாகவும் வளர்ப்பது என்பதைப் பற்றியே அவரது உபந்நியாசம் அமைந்திருந்தது. சாதாரண சிங்களக் குடும்பங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு நல்லதாகவும் அல்லதாகவும் நடந்தவை, நடப்பவை பற்றி அவர் விளக்கிச் சென்ற விதமும் ஏற்ற இறக்கங்களோடு வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்திய அழகும் ரசிக்கத் தகுந்ததாகவும் ஆகர்ஷிக்கத் தக்கதாகவும் இருந்தது. என்னுடைய காதில் விழுந்த வரை பாளி மொழியிலான வாக்குகள் எவற்றையும் அவர் பிரயோகிக்கவில்லை.

மார்க்க உபந்நியாசங்களை ஆகர்ஷிக்கக் கூடிய மொழியில் நிகழ்த்துவதில் கிறிஸ்தவப் பாதிரிமார்தான் முன்னிலை வகிக்கிறார்கள் என்பேன். அதனையடுத்து பௌத்த குருமார். நமது பிரசங்கிகளோ ஒலிபெருக்கியின் சப்தத்தை அதி உச்சஸ்தாயியில் வைத்துக் குதித்துக் குதித்து தன்னால் முடிந்தவரை குரல் கொடுத்து வருவதே வழக்கமாக இருக்கிறது. ஒலிவாங்கி முன்னால் இருப்பது அடுத்தவருக்குக் கேட்கும் அனவு சப்தத்தை அனைவருக்கும் கேட்கும் வண்ணம் பிரதிபலிக்கத்தான் என்ற உணர்வின்றி ஒலிவாங்கி முன்னால் இருக்குமானால் அதில் கர்ஜித்தே ஆக வேண்டும் என்ற உணர்வுடன் பிரசங்கிக்கிறார்கள். எடுத்துக் கொண்ட அம்சமும் அதை வெளிப்படுத்தத் தேரும் நளினமும் பயன்படுத்தப்படும் மொழியும் பொருத்தமாக அமைந்து விடுமானால் ஒலிவாங்கிக்கு முன்னால் நின்று உரக்கக் கத்தும் அவசியம் இருக்காது.

இரண்டாவது சுற்றை சான் ஆரம்பித்து நடந்து கொண்டிருந்த போது எனது நண்பர் அதே இடத்தில் தரித்து நின்றிருக்கக் கண்டேன். நிச்சயமாக அவர் அந்த உபந்நியாசத்தைத்தான் செவிமடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார் என்பது எனக்கு உறுதியாயிற்று. மீண்டும் புன்னகை பரிமாறிக் கொண்ட நான் நடை தனர்த்திச் சிரித்துக் கொண்டே கேட்டேன்:- 'என்ன பிரசங்கம் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறீர்கள் போலிருக்கிறது?' அவர் பதில் சொன்னார்:- 'இது பாருங்கப்பா... நல்ல விசயம் கொஞ்சம் சொல்றான். எவ்வளவு அழகாச் சொல்றான்... உண்மையில் அதைத்தான் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன்!'

இந்த வழியால் நமது முஸல்மான்கள் குறுக்கிடுகையில் இந்த மனிதரைக் கண்டால் இவரது ஈமான் குறித்து சந்தேகிக்கத் தொடங்கி விடுவார்களே என்று ஓர் எண்ணம் மனதில் ஓடிற்று. பக்குவமாகப் பதில் சொல்லும் படித்த மனிதர்தான் என்றாலும் ஃபத்வாக் காரர்களின் பாதங்களின் கீழ் மிதிபட்டேயாக வேண்டி வரும்.

'நானும் கேட்டுக் கொண்டேதான் நடந்துக்கிட்டிருந்தேன்... அவர் சொன்னது அவ்வளவும் இஸ்லாம்!' என்று நண்பருக்குப் பதில் சொல்லி விட்டுப் புன்னகைத்தேன். அவ்வளவுதான். திடுக்கிட்டு விழித்தவர் போல் திகைப்புடன் அவர் என்னைப் பார்த்தார். நான் புன்னகைத்து விட்டு நடையைத் தொடர்ந்தேன்.

ஆவரது ஆச்சரியமும் திகைப்பும் என்னை எதுவும் செய்யவில்லை. மாற்று இனத்தானோடு ஒன்றாகப் பேசுவது, பழகுவது, தொடர்பு வைப்பது, உறவாடுவது எல்லாம் மார்க்க விரோமதமாகக் கருதிய சமூகத்திலிருந்து வந்த நமக்கு ஒரு பௌத்த மதகுரு பேசிய நல்விடயங்கள் அனைத்தும் இஸ்லாம் என்பதை ஏற்றுக் கொள்வதற்குத் தயக்கமாகத்தான் இருக்கும்.

ஐம்பெரும் கடமைகளும் ஒதுங்கி வாழ்வதுமே நமது வழிமுறையும் புனிதமும் என்று கருதும் நிலையிலிருந்து  தலையாட்டுவது விரலாட்டுவது வரை சண்டை பிடித்துக் கொண்டு தனிப் பள்ளிவாசல் கட்டித் தொழும் நிலைக்கு இப்போதுதானே பரிணாமம் பெற்றிருக்கிறோம்.

கவிக்கோ அப்துல் ரகுமான் ஒரு முறை சொன்னார்:-

'சிந்தித்துப் பார்க்கிறதில்ல... அல்லாஹ் குர்ஆன்ல பல இடங்களில் சிந்தி.. சிந்தி.. என்று மனிதனுக்குச் சொல்கிறான். என்னத்தச் சிந்திக்கிறாங்க.. மூக்கைச்  மட்டும்தான் சிந்திக்குறாங்க!'

(நன்றி - மீள்பார்வை)

Tuesday, January 6, 2015

நுணலும் தன் வாயால் கெடும்!


 - 10 -

குழப்பங்களும் பிரச்சளைகளும் இல்லாத குடும்பங்கள் உள்ளனவா என்று கேட்டால் 'இல்லை!' என்ற சொல்லே பதிலாக வரும்.

வெளியே சுமுகமாகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் தெரியும் ஒரு குடும்பத்துக்குள் ஆயிரம் சிக்கல்கள் இருக்கும்.  சகோதர, சகோதரிகளுக்கிடையில், தாய் - தந்தைக்கும் பிள்ளைகளுக்குமிடையில் (குறைந்தது ஒரு பிள்ளையுடனாயினும்) சண்டையும் சச்சரவும் இல்லாவிடினும் மனக் கசப்புகள் வருவது சகஜமானது. எவ்வளவு கசப்பான விடயங்களாக இருந்த போதும் அவற்றைச் சகித்துக் கொண்டுதான் ஒவ்வொரு குடும்பமும் வாழ்ந்து வருகிறது. குடும்ப மானம் கருதி அவை வெளியில் வருவதில்லை.

அக்குடும்பத்தில் எதையும் சகிக்கத் திராணியற்ற ஒருவர், கோபம் மிக்க ஒருவர், சுயநலம் மிக்க ஒருவர் அடங்கியிருப்பாராயின் அவர் மூலம் பிரச்சனை வெளியில் வருமே தவிர, வேறு வழிகளில் அவை வெளியாவதில்லை.

ஒரு தெருவில் அல்லது ஒரு மஹல்லாவுக்குள் அல்லது ஒரு வட்டாரத்துக்குள் ஆகக் குறைந்தது ஓர் ஊருக்குள் வாழும் யாராவது ஒருவருடன் மற்றொருவருக்கு மனக் கசப்போ, சண்டையோ, சச்சரவோ இல்லாமலிருப்பதில்லை.

இவ்வாறான பூசல்களும் சச்சரவுகளும் பெரும்பாலும் அடக்கியே வாசிக்கப்படுகின்றன. அதற்குக் காரணம் இவை பெரிது படுத்தப்பட்டால் அது முதலில் தெருவுக்கு வரும். பின்னர் பொலீஸ் நிலையத்துக்கும் பின்னர் நீதிமன்றுக்கும் செல்லும். அதன் பின்னர் வாழ் நாள் முழுவதும் இரண்டு திறத்தாரும் பரம்பரை பரம்பரையாக மனதில் வைரம் வளர்த்துச் சீரழிந்து போவார்கள்.

ஒரு விடயம் பெரிது படுத்தப்படுவது என்பது வாயிலிருந்து வெளிவரும் வார்த்தைகளின் தன்மையிலேயே பெரும்பாலும் தங்கியிருக்கிறது. எப்போது அளவுக்கு மீறி வார்த்தைகள் வெளிவருகின்றனவோ அவை எந்தளவு தடிப்பத்துடன் வெளிவருகின்றனவோ அந்த அளவுக்குப் பிரச்சனை பெரிதாகி விடுகிறது. ஒருவர் மற்றவருக்குப் பயன்படுத்தும் சொற்கள் அல்லது வார்த்தைகள் அழுக்கானவையாகவும் அசூசையானவையாகவும் அகௌரவப்படுத்துவனவாகவும் அமையும் போது பிரச்சனையின் அடிப்படை தவிர்க்கப்பட்டுப் பயன்படுத்தப்பட்ட வார்த்தைகள் முன்னிலை பெற்று விடுகின்றன. 'அவன் எனக்கு இப்படிச் சொன்னதற்காக நான் விடமாட்டேன்' என்று ஆளுக்கு ஆள் வரிந்து கட்டிக் கொண்டு நிற்கிறார்கள்.

ஒரு மனிதன் மீது வைக்கப்படும் குற்றச்சாட்டுச் சரியாக இருந்த போதும் அதை முன்வைப்பதற்கான நல்ல வார்த்தைகள் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். பிழையான வார்த்தை பயன்படுத்தப்பட்டால் அந்தக் குற்றச் சாட்டின் பெறுமானம் குறைந்து விடுகிறது. அதே வேளை குற்றம் சாட்டப்பட்டவன் குற்றம் சாட்டப்பட்டவரால் வெளிப்படுத்தப்பட்ட மோசமான வார்த்தைகளில் ஆத்திரப்பட்டு ஆத்திரத்தில் கன்னத்தில் அறையவும் கூடும். சிலவேளை இப்பிரச்சனை ஒரு கொலையிலே கூட முடிவடையலாம்.

எல்லாவற்றுக்கும் ஒரு தர்மம் உண்டு, எல்லையும் உண்டு. அது எப்போதேல்லாம் மீறப்படுகிறதோ அப்போதெல்லாம் விரும்பத்தகாதவை நடந்து முடிந்து விடுகின்றன. குடும்பங்களில், சமூகத்தில் இடம்பெறும் பிரச்சனைகளின் அடிவேரைத் தோண்டிச் சென்றால் அது ஒரு மோசாமான வார்த்தையாக இருக்கக் காண்போம்.

எந்த ஒரு நிலையிலும் ஒரு மனிதனுடைய வாயிலிருந்து வெளிவரும் வார்த்தைகள் அவனது தாய், தந்தையரை, குடும்பப் பாரம்பரியத்தை, அவனுடைய வளர்ப்பை, அவன் படித்த பாடசாலையை, கற்பித்த ஆசிரியர்களை, அவனுடைய சூழலை, பழக்க வழக்கங்களை, பண்பாடுகளை, புரிந்துணர்வையெல்லாம் பிரதிபலிக்கக் கூடியவை.

தேர்தல்கள் வரும்போதெல்லாம் ஒருகாலத்தில் அரசியல்வாதிகளே அரசியல்வாதிகளை விமர்சிப்பதும் கிண்டலடிப்பதும் மட்டுமே பத்திரிகைகளில் படிக்கக் கூடியதாக இருந்தது. ஏனையவர்களின் விமர்சனங்கள் முடிதிருத்தும் நிலையங்கள், கிராமத்துத் தேனீர்க்கடை பெஞ்சுகள் போன்றவற்றிலே இடம்பெற்று வந்தன. இவற்றின் இடத்தை இப்போது சமூக வலைத்தளங்கள் பிடித்துக் கொண்டன. எழுதப் படிக்கத் தெரிந்த அனைவரும் தமது எண்ணங்களையும் விமர்சனங்களையும் பகிரும் அற்புதமான வாய்ப்புக் கிட்டியிருக்கிறது.

அரசியல் பற்றிய விமர்சனங்கள், கிண்டல்கள் ஏற்கக் கூடியவைதாம். ஆனால் அந்த எல்லைக்கு மேல் செல்லும் போது அது ஒரு கண்ணியம் பிறழ்ந்த நிலைக்குப் பலரை நகர்த்தி விடுகிறது. பேசத் தகாத, எழுத்தத் தகாத மோசமான வார்த்தைப் பிரயோகங்கள், கண்ணியமும் ஒழுக்கமும் அற்ற தூற்றல்கள், தூஷணங்கள் மலிந்து போன நிலையில் இன்றைய பொதுத் தளங்கள் நாற்றமெடுத்துக் கிடப்பதைக் காண்கிறோம்.

இதில் கவலைக்குரிய விடயம் என்னவென்றால் இந்தத் தூஷணங்களும் தூற்றுதல்களும் முஸ்லிம் அரசியல்வாதிகளை நோக்கி முஸ்லிம் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்களாலேயே செய்யப்படுவதுதான். 30 வருட காலப் போரில் சிதைந்து சின்னாபின்னமாகி இன்னும் வாழ்வும் இல்லாமல் சாவும் இல்லாமல் வாடும் தமிழ் சமூகத்தின் அரசியலில் ஆயிரம் பிரச்சனைகளும் ஆயிரம் சிக்கல்களும் பிக்கல் பிடுங்கல்களும் இருக்கின்றன. பலநூறு பிரிவுகள் அவர்களுக்குள் இருக்கின்றன். ஆனால் நொந்து போன நிலையிலும் அவர்கள் எந்தவொரு அரசியல்வாதி மீதும் எந்தவொரு எதிர் கருத்துக் கொண்டவர் மீதும் தரக்குறைவான வார்த்தைப் பிரயோகங்களைப் பயன்படுத்தியதை நான் கண்டதில்லை.

இன்று இஸ்லாமிய ஒழுக்கமும் பண்பாடும் நன்னடத்தையும் பேசாத இளைஞர்கள் அரிது. இஸ்லாம் உலகுக்கு வழிகாட்டும் ஒப்பற்ற வாழ்வு நெறி என்று தேரியாத இளைஞர்கள் கிடையாது. ஆனால் அரசியலிலும் மார்க்க விவகாரங்களிலும் மாற்றுக் கருத்தாளர்களைத் தாக்குவதில் ராஜ நாகங்களைப் போல் இவர்கள் விஷங்கக்குவதைப் பார்க்கையில் துன்பமாய் இருக்கிறது.

இஸ்லாம் என்ற ஜோதியை வைத்திருப்பவர்கள் தத்தமது வீடுகளைக் கொளுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள்!

(நன்றி - மீள்பார்வை)

Saturday, December 27, 2014

முகத்திரண்டு புண்ணுடையார்!


 - 09 -

நீங்கள் உங்களது சகோதரியை அல்லது மனைவியை ஏற்றிக்கொண்டு தெருவில் ஒரு மோட்டார் சைக்கிளில் சென்று கொண்டிருக்கிறீர்கள். நீங்கள் எதிர்பாராமல் அருகில் செல்லும் வாகனத்திலிருந்து ஒருவர் அல்லது மற்றொரு மோட்டார் சைக்கிளில், முச்சக்கர வண்டியில் உங்களைத் துரத்திக் கொண்டு வரும் ஒருவர் உங்கள் கவனத்தை ஈர்த்து உங்கள் பின்னால் அமர்ந்திருக்கும் சகோதரி அல்லது மனைவியின் முந்தானை, அணிந்திருக்கும் சாரியின் தலைப்பு ஆபத்தை ஏற்படுத்தும் விதத்தில் தொங்கிக் கொண்டிருப்பதையிட்டு உங்களை எச்சரிக்கிறார். அல்லது எடுத்துவிடப்படாமல் நீட்டிக் கொண்டிருக்கும் 'சைட் ஸ்டான்ட்' குறித்துச் சுட்டிக் காட்டுகிறார். நீங்கள் உடனடியாக சுதாகரித்துக் கொண்டு பாதுகாப்பு நிலைக்கு வருகிறீர்கள்.

நீங்கள் ஒரு முஸ்லிமாக இருக்கலாம் அல்லது இந்துவாகவோ கிறிஸ்தவராகவோ பௌத்தராகவோ இருக்கலாம். நீங்கள் ஆபத்திலிருந்து காப்பாற்ற எச்சரிப்பவர் முஸ்லிமாகவோ இந்துவாகவோ கிறிஸ்தவராகவோ பௌத்தராகவோ இருக்கலாம்.

பலமுறை நான் பலரைத் துரத்திச் சென்று எச்சரித்திருக்கிறேன். பலர் என்னைத் துரத்தி வந்து  எச்சரித்திருக்கிறார்கள்.

இப்போது நாம் சிந்திக்க வேண்டியது இந்த மனோ உணர்வு எப்படி நம் எல்லோருக்கும் வந்தது என்பது பற்றித்தான். அடுத்த மனிதருக்கு ஆபத்து என்று உணரும் போது அதிலிருந்து அந்த சக மனிதரைக் காப்பாற்ற நினைக்கும் உணர்வானது இனம், மொழி, பிரதேசம் எல்லாவற்றுக்கும் அப்பாற்பட்டது.

இலங்கை போன்ற பல்லின தேசத்தில் வாழும் மக்கள் யாவரும் அவர்கள் வௌ;வேறு கலாசார, பண்பாட்டுப் பழக்கவழக்கங்கள் கொண்டவர்களாக இருந்த போதும் எங்கோ ஒரு புள்ளியில் அல்லது தின வாழ்வின் பல புள்ளிகளில் சந்தித்துக் கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. அது வியாபாரமாக, கல்வியாக, பிரதேச அபிவிருத்தியாக, பொதுமக்கள் நலனோம்பு செயற்பாடாக - எதுவாகவும் இருக்கலாம்.

இதற்கு அப்பால் ஒவ்வொரு குடும்பத்திலும் கொஞ்சம் நீளமாக ஆராய்ந்து கொண்டு சென்றால் தமிழ் சமூகத்திலிருந்து, கிறிஸ்தவ சமூகத்திலிருந்து, பௌத்த சமூகத்திலிருந்து ஆணோ பெண்ணோ யாரோ ஒரு நபர் முஸ்லிம் சமூகத்துடன் இணைந்திருக்கக் காண்போம். இதன் மூலம் ஏற்பட்டிருக்கும் சக உறவானது முஸ்லிம் சமூகத்துக்கு மட்டும் சொந்தமானதாக இருக்காது.

பல்லின தேசத்தில் இந்த உறவையும் சக மனிதன் என்ற உணர்வையும் தவிர்க்க முடியாது. அது காலங்காலமாக வேரூன்றிப் போயுள்ள ஓர் அடிப்படை அம்சமாகும். இப்படி வாழும் இனங்களுக்குள் அடிக்கடி ஏற்படும் கருத்து வேற்றுமைகளும் பூசல்களும் ஒரு கட்டத்தில் ஐந்தறிவு மனிதனை விட மோசமான நிலைக்கு மனிதர்களைத் தள்ளிவிடுவது ஏன் என்ற கேள்வி இப்போது நமக்குள் எழும்.

உலகத்தின் எல்லாத் தேசங்களிலும் சம பலத்தோடு வாழும் இனங்களுக்குள்ளும் பெரும்பான்மை சிறுபான்மை இனங்களுக்குள்ளுமான மோதல்கள் அவ்வப்போது ஏற்படுவதை வரலாற்று ரீதியாக நாம் கண்டு வருகிறோம். அதாவது மனிதாபிமானமும் சக மனித பாசமும் நீடித்து வரும் இனங்களுக்குள் குழப்பங்களும் சண்டைகளும் ஒவ்வொரு கட்டத்தில் நடப்பதும் முடிவதுமாகவும் இருந்து வருகிறது.

இவ்வாறான கலவரப் பின்னணிகளை ஆராய்ந்து பார்த்தால் பின்னணியில் ஏதோ ஒரு வகையான அரசியல் உயிர்த்துடிப்போடு இயங்கிக் கொண்டிருப்பதை நாம் காணலாம். பெரும்பாலான இனக் கலவரங்களின் பின்னணி அரசியலாகவே இருப்பதை நம்மால் அவதானிக்க முடியும்.

நமது நாட்டைப் பொறுத்தவரை அண்மைக் காலக் கலவரங்களை ஆராய்ந்தால் இரண்டு வகையான பிரிவினர் இவ்வாறான கலவரத்தில் ஈடுபடுவதற்குப் பயன்படுத்தப்பட்டிருப்பதை உணர முடியும். 01. வறுமைக் கோட்டின் கீழ் வாழ்பவர். அநேகமாகவும் கல்வியறிவில் குறைந்தவர்கள். 02. அரசியல்வாதிகளின் கையாட்கள் மற்றும் அவர்களால் கூலிக்கு அமர்த்தப்படுபவர்கள். அதிகாரம் உள்ள அரசியல் அணியாயின் இந்தக் குழுவுக்குள் பாதுகாப்புத் தரப்பும் இணைந்து கொள்ளும்.

வறுமையில் உழலும் கல்வியறிவில் குறைந்தவர்கள்தாம் எப்போதும் உணர்ச்சிவசப்படுத்தக் கூடிய நிலையில் உள்ளவர்கள். யாருக்காக இவ்வாறான கலவரத்தில் ஈடுபடுகிறோம், இதனால் நமக்கு என்ன கிடைக்கப் போகிறது, நாட்டில் ஏற்படும் விளைவுகள் என்ன என்பன போன்ற அம்சங்களை இவர்கள் ஒரு போதும் சிந்திப்பதில்லை. இருப்பவனிடமிருந்து தம்மிடம் இல்லாத ஒன்றைக் கலவரத்தின் மூலம் அடைந்து கொள்ளும் அவர்களது ஆசை அவர்களது கண்ணை மறைத்து விடுகிறது. நீயே தேசமாக இருக்கிறாய்.. இந்த நாடு உன்னை நம்பியே இருக்கிறது, இதை நீயே பாதுகாக்க வேண்டும் என்று கொடுக்கப்படும் தூண்டுதலில் எதை வேண்டுமானாலும் செய்வதற்கு அவர்கள் களத்தில் இறங்கி விடுகிறார்கள்.

இந்தப் பிரிவினர் தொகை என்று நாட்டில் குறைகிறதோ அன்று இவ்வாறான கலவரங்கள் பெரிய அளவில் இடம்பெற முடியாமல் போய் விடும். இக்குழுவினரின் தொகை குறையுமிடத்து தூண்டுகின்ற அரசியல் கையாட்கள் இவர்களுக்குள் மறைந்து நிற்பதற்கு எந்த வாய்ப்பும்  உருவாகாது.

கல்வியறிவும் வறுமையும் பெருமளவில் நீக்கப்பட்டு வறுமைக் கோட்டின் கீழ் உள்ள மக்கள் அடிப்படை வாழ்வியல் தேவைகள் நிறைவாகுமாயிருந்தால் இனங்களுக்கிடையிலான கலவரங்களை மதகுருக்களே முன் நின்று நடத்தினாலும் அதற்குரிய தாக்கம் 20 வீதத்துக்கும் குறைவாகவே இருக்கும். குறைந்தது மனித உயிர்களாவது பாதுகாக்கப்படும்!

அறிவு கிடைக்கும் போது தெளிவு கிடைக்கும். தெளிவு பெற்றவன் ஒரு செயற்பாட்டுக்கு முன் பார்வையை எல்லாப்புறத்திலும் செலுத்துவதற்கு முனைவான்.

 பார்வையைக் கீழ் நோக்கிச் செலுத்துபவன் தனது மூக்கைக் கண்டு கொள்வான்!



Wednesday, December 10, 2014

கண்ணுக்குத் தெரியாத கபட வலை!


 - 08 -

பத்தாம் ஆண்டில் கற்கும் மலர்ந்த முகச் சிறுவன் அவன். அவர்களது வீட்டில் நூற்றுக்கும் மேற்பட்டவர்களுக்கு நடந்த உபசாரத்தில் கவனத்தோடும் பொறுப்போடும் அவன் செயற்பட்ட விதத்தில் எனது மனசில் ஒட்டிக் கொண்டான். அவனைச் சிலாகித்துக் கதைக்கும் போது அவனைப் பற்றிய இன்னும் சில நல்ல தகவல்கள் கிடைக்கப் பெற்றேன். நடை தூரத்தில் இருக்கும் பள்ளிவாசலுக்கு 'தஹஜ்ஜத்' தொழுகைக்காக அதிகாலையில் எழுந்து சென்று விடுகிறான். மாலை வேளைகளில் வெள்ளை நிற ஜூப்பாவும் தொப்பியும் அணிந்திருப்பவனாகப் பல முறை கண்டிருக்கிறேன். எப்போது என்னைக் கண்டாலும் முன்னால் வந்து ஸலாம் சொல்லிப் போவான்.  அவன் கற்பது பல்லின சர்வதேசப் பாடசாலை ஒன்றில். அவனுடைய பெயரைக் காமில் என்று வைத்துக் கொள்ளலாம்!

சில காலங்களுக்குப் பின்னர் காமில் பற்றி ஓர் அதிர்ச்சிகரமான செய்தி எனக்குக் கிடைத்தது. தனது வயதொத்த மற்றும் சற்று வயது கூடிய நண்பர்களுடன் இணைந்து அவன் போதைப் பொருள் பாவிக்கிறான் என்பதே அந்தச் செய்தி!

காமிலின் போதைக் குழுவில் உள்ளவர்களில் ஒருவனான சலீமின் இளைய சகோதரன் மூலம் வந்த செய்தி இது. சலீமின் பழக்கம் உணர்ந்த அவனது வீட்டார் அவனை அவனது மாமாவின் மேற்பார்வையில் பாட்டனாரிடம் இடம் மாற்றிப் பொறுப்பளித்திருந்தார்கள். நான் கண்ணால் காணாது போனாலும் கூட இந்த நடவடிக்கைகளை அறிந்திருந்தேன். அவன் மாற்றப்பட்டிருந்த இடத்தில் இருப்பதைக் கண்ணால் கண்டேன். செய்தியினது பின்னணியை நம்பியே ஆகவேண்டியிருந்தது.

சம்பந்தப்பட்ட பயல்களில் ஒருவனுக்குத் தந்தை இல்லை. தாய், தாயின் பெற்றோர் பார்வையில் வளர்பவன். மற்றொருவன் தாயும் தந்தையும் தொழில் நிமித்தம் பகல் பொழுதுகள் முழுவதும் அநேகமாக சனி, ஞாயிறுகளிலும் கூட - வீட்டில் இராமல் வெளியேறி விடுபவர்கள். கட்டுப்பாடும் அவதானமும் இல்லாத காரணத்தாலும் எந்நேரமும் வெளியேறி எங்கு வேண்டுமானாலும் அலையக் கிடைத்த வாய்ப்பினாலும் சகதிக்குள் இறங்கியிருக்கிறார்கள்.

மேற்குறித்த சம்பவம் நடந்தது தலைநகரில். ஒரு குறிப்பிட்ட காலம் வரை போதைப் பொருள் பாவனை தலை நகரிலும் அதுசார் அயல் பிரதேசங்களிலும் மட்டுமே நிலவி வந்தது. பின்னர் பிரதான நகரங்களுக்குப் பரந்து இன்று கிராமங்கள் வரை விஷம் போலப் பரவியிருக்கிறது. ஒரே வலைப் பின்னலில் தொடர்புட்ட மிகக் கவனமாகவும் அந்தரங்கமாகவும் நடத்தப்படும் இந்த வியாபாரம் இலகுவில் பொதுமகனின் கண்களுக்குத் தோற்றுவதில்லை. அண்மைக் காலமாக, குறிப்பாக உள்நாட்டு யுத்தம் முடிந்த பின்னர் இந்த வியாபாரத்தின் பின்னணியில் இருப்பது வெறும் பணம் பார்க்கும் நோக்கம் மட்டுமல்ல என்பதுதான் நமது அவதானத்துக்குட்படாத ஆனால் அபாயகரமான விடயமாகும்.

யுத்தம் என்ற ஒன்று - அது மற்றொரு நாட்டுடனான போராக இருந்தாலென்ன, உள்நாட்டுப் போராக இருந்தாலென்ன - மோசமான பின் விளைவுகளையே விதைத்துச் செல்லும். இதற்கு நம்முன்னால் உள்ள நல்ல உதாரணம் ஆப்கானிஸ்தான். ஆப்கானோடு இலங்கையை ஒப்பிட முடியாதுதான். ஆனால் யுத்தத்தின் பின் விளைவுகள் வேறு பட்ட போதும் ஏற்படுத்தும் சமூகத் தாக்கம் என்பது ஒரே நூலில் ஓடும் அம்சமேயாகும்.

இலங்கையின் சிறுபான்மைகள் மீண்டும் ஒரு முறை தம்மைக் கட்டமைத்துக் கொண்டு எழுந்து விடக் கூடாது என்பதில் பெரும்பான்மை மிகவும் அவதானமாகச் செயற்பட்டு வருகிறது. அப்படி ஒரு எண்ணம் கூடச் சிறுபான்மையினர் மத்தியில் தோற்றம் பெறாமலும் பெரும்பான்மையின் கட்டுப்பாட்டுக்கு மீறிச் செல்லாமலும் - கண்காணிக்க ஏதுவான நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்படுவதை உணர முடிகிறது.

அதாவது இனங்களுக்கிடையில் பிரகடனப்படுத்தப்படாத ஒரு யுத்தம் தொடர்கிறது என்று சொல்ல முடியும். அதனடிப்படையில்தான் இந்தப் போதைப் பொருள் பாவனைக்கு இளைய சமூகத்தைப் பழக்கி விடுதல், கலாசாரச் சீரழிவுக்கான வாய்ப்புகளை ஏற்படுத்தித் தருதல் போன்ற இன்னோரன்ன செயற்பாடுகள் திரை மறைவில் நடக்கிறதா என்ற சந்தேகம் தோன்றுகிறது.

சிறுபான்மையினர் பெருமளவில் வசிக்கும் பிரதேசங்களில் போதைப் பொருள் பாவனை, மதுப் பாவனை என்பன என்றுமில்லாதவாறு அதிகரித்துச் செல்வதை அண்மையில் பல்வேறு வலைத் தளங்களிலும் செய்திகளிலும் நான் படித்திருக்கிறேன். இறுக்கமான பாதுகாப்புப் பார்வைக்குள் இது இயல்பாகப் பரவுகிறது என்பதை இலகுவில் ஏற்றுக் கொள்ளத் தயங்கி ஆகவேண்டியிருக்கிறது.

இலங்கை முஸ்லிம் சமூகத்தைப் பொறுத்தவரை கலாசாரச் சீரழிவு என்ற ஒன்று இல்லாது போனாலும் கூட குறிப்பிட்ட ஒரு சில இஸ்லாமிய இயக்கங்களின் பிரிவினைகளும் அவற்றின் சண்டை, சச்சரவுகளும் சமூகத்துக்குள் பெரும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தி வருகின்றன. இந்தச் சீரழிவானது போதைப் பொருட்களால் முஸ்லிம் சமூகத்துக்கு ஏற்படும் தாக்கத்துக்கு எந்த வகையிலும் குறைந்தது அல்ல என்றே சொல்லத் தோன்றுகிறது.

இரண்டு ஆபத்துக்களுக்குப் பின்னாலும் இருப்பவை ஒரே விதமான நோக்கங்கள்தாம் என்பதைப் புரிந்து கொள்ள, யாரும் 'ஆல் இன் ஆல் அழகு ராஜா'க்களாக இருந்தாக வேண்டிய அவசியம் இல்லை!

நன்றி - (மீள்பார்வை)

Tuesday, December 9, 2014

ஒரு சாதி ஆய்ட்டேன்!


நாவலாசிரியர், சிறுகதையாளர், கவிஞர், நாடக எழுத்தாளர் என்ற பன்முகம் கொண்ட எனது மனதுக்கினிய நண்பர் ஆர்.எம். நௌஷாத் அவர்களிடமிருந்து நேற்று ஒரு மின்னஞ்சல் வந்திருந்தது. அந்த மின்னஞ்சலைப் பொதுவில் பகிர்ந்து கொள்ள ஆசைப்படுகிறேன்.

மின்னஞ்சல்
-----------------
ஒரு வண்ணத்துப் பூச்சி பல வண்ணத்துப் புள்ளிகளுடன்  இறகு விரித்து  உங்கள் முகம்  நோக்கி வருகிற பாங்கில்  விரிந்துள்ள உங்கள் முகப் புத்தகம் கண்டு மகிழ்ந்தேன்

முகப்பும் ஒரு படைப்புத்தான்

முகப் பூவும் ஒரு படைப் பூதான்

படைப்பை நேர்த்தியாக்கும் திறன் சிலருக்குத்தான் வரும்.
யாத்ரா வின்  அதே அழகான வடிவமைப்பு  பேஸ்புக் கிலும்  படிந்துள்ளது


ஓய்வானத்தின் பின் ஒரு சிலரின் முகப் புக்குகளை சும்மா திறந்து பார்த்தேன் ...
அதுதான் நான் செய்த மிகப் பெரும் ..தவறு இவ் வருடத்தில்..

ஒருவரின் முகப் புக்கை திறக்கவே மனசு பக் பக் என்கிறது
இன்னொருவரின் புக்கினுள் பீ நாத்தம் சகிக்கல்ல.
மற்றுமொருவர்  முக நூல் என்ற பெயரில் மூக்குப் பீ தோண்டிக் கொண்டிருக்கிறார்.
ஒரு பெண் எழுத்தாளர் இன்னொரு பெண்ணியல் கவிஞரோடு பின்னிக் கிடக்கிறார்.

இவையாவது  பரவாய் இல்லை.. ஐயா

ஆனால் ... நேற்று ஒரு சிரேஷ்ட எழுத்தாளரின் முக நூல் திறந்தேன் .. பாருங்கள். ... அதாவது 2014 ஜூன் மாதம் எழுத ஆரம்பித்து  ஜூலை மாதமே  கவிதை தொகுதி போட்டுவிட்ட   அந்த சிரேஸ்ட  மூத்த எழுத்தாளர்   தனது முக நூலில் எழுதி வருகிற சுய சரிதையில் வளரும் இளைய எழுத்தாளருக்கு சொல்லும்  அறிவுரைகளை வாசித்து நமது குண்டியிலிருந்து  குண்டிக்காய்  வரை குலுங்கிச் சிரிக்கையில் .... போதாதென்று  கீழே அவரது முதல் படைப்பாம் .....ன்னிப்  ப (பு) டைப்பையும் காட்சிப் படுத்தி இருந்தார் பாருங்கள்... அடடா

என் பிறசரும் சீனியும் ஹாட்டும் எகிறிப்  போய் ஆளே  ஒரு சாதி ஆய்ட்டேன் ....

இனி பேஸ்புக் பக்கமே  மௌஸ் வைக்கக் கூடாது என முடிவு கட்டினேன் ...

இத்தனை களேபரங்களுக்கு மத்தியில் கருத்துச் செறிவும் கனதியும் கண்ணுக்கு அழகாகவும்  கண்ட உங்கள்  நட்ட விழி  முகநூல் ஒரு  நிவாரண மாத்திரையாக இருந்தது.. அருந்திக் குணம் அடைந்தேன்.... அன்பான வாழ்த்துக்கள் ...   இனி   தொடர்வேன் ...

தீரன் ஆர் எம்  நௌஷாத்
09.12.2014

Saturday, November 22, 2014

தெற்கே உதித்த சூரியன்!


 - 07 -

 மர்ஹூம் எம்.எச்.எம்.ஷம்ஸ் மறைந்து 12 வருடங்கள் தாண்டிய பின்னர் சமூகத்தில் அவரது இழப்பு ஏற்படுத்திய இடைவெளியின் விசாலம் உணர்ந்து 'தெற்கில் உதித்த சூரியன்' என்று இப்பத்திக்குத் தலைப்பிட்டிருக்கிறேன். 15.07.2002 அன்று இவ்வுலகை நீத்த  அவர்கள் பற்றி அன்னாரது பத்திரிகைத் தோழரான சிதம்பரப் பிள்ளை சிவகுமார் ஆற்றிய நினைவுரையை 'யாத்ரா' பத்தாவது இதழில் பிரசுரித்து அதற்குத் 'தெற்கில் மறைந்த சூரியன்' என்று தலைப்பிட்டிருந்தேன்.

20 வருடங்களுக்கு முன்னர் அவர் தொகுத்து வைத்திருந்த அவரது சிறுகதைத் தொகுதி 'வளவையின் மடியிலே' என்ற மகுடத்தில் கடந்த 2.11.2014 அன்று அவரது புத்திரரான பத்திரிகையாளர் பாஹிமின் முயற்சியால் வெளியிட்டு வைக்கப்பட்டுள்ளது.

ஓர் ஆசிரியராக, கவிஞனாக, கலைஞனாக, சிறுகதையாளராக, நாவலாசிரியராக, பாடலாசிரியராக, பாடகராக, பத்திரிகை ஆரிசியராக, சமூகப்போராளியாக என்று ஏகப்பட்ட பக்கங்களுடன் ஓயாமல் உறங்காமல் உழைத்த சகலகலா விற்பன்னர்தான் எம்.எச்.எம். ஷம்ஸ் அவர்கள்.



ஒரு தனிமனித இயக்கமாக நின்று சமூகத்தளத்திலும் இலக்கியத் தளத்திலும் இவரைப் போன்று இயங்கிய ஒருவரைக் கடந்த காலமும் கண்டிருக்கவில்லை, நிகழ்காலமும் காணவில்லை. இஸ்லாத்துக்கும் முஸ்லிம்களுக்கும் எதிராக எழுப்பப்படும் விமர்சனங்களுக்கும் சவால்களுக்கும் இன்று முஸ்லிம் சமூகத்திலிருந்து குழு ரீதியான முறைமையிலேயே பதில் வழங்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. வாழ்ந்த காலம் முழுவதும் இதை அவர் தனியொருவனாய்த் தைரியமாய்ச் செய்து வந்தார்.

அவர் ஈடுபட்ட துறைகள் எல்லாவற்றிலும் துலங்கினார். அவர் எழுதிய 'வெண்புறாவே' பாடல் அதற்கு அழியா வரம்பெற்றது. தேசியப் பத்திரிகைகளில் பிரசுரிக்க முடியாத ஆக்கங்களை அவர் தனது 'அஷ்ஷூரா' பத்திரிகையில் பிரசுரித்து என்னைப் போன்றவர்களை ஊக்கப்படுத்தினார். தினகரன் பத்திரிகையில் 'புதுப் புனல்' என்ற பக்கத்தின் மூலம் நூற்றுக்கணக்கான இளம் படைப்பாளிகளை ஊக்குவித்து வளர்த்தெடுத்தார்.

சமூகத்தை ஏமாற்றிப் பிழைத்தல், மார்க்கத்தை வைத்து வயிறு வளர்த்தல், ஆஷாடபூதித் தனம், பெண் கல்வி மறுப்பு, சிந்திக்காத மூடப் போக்குகள் போன்றவற்றை நேரடியாகச் சாடினார். ஒரு சமூகத்தின் அடையாளம் மார்க்கத்தில் மட்டும் தங்கியிருப்பதில்லை, அதன் கலை, கலாசார அம்சங்களில் தங்கியிருக்கிறது என்பதை மிக உறுதியாக அவர் நம்பினார். அதற்காகச் செயல்பட்டார். மரணத்துக்குப் பிறகும் கலை, இலக்கியத்தோடு சார்ந்த சமூகாபிமானிகளுக்கு ஓர் சிறந்த முன்னோடியாகவும் கையிலெடுக்கத் தக்க ஆயுதமாகவும் அவரை நினைக்கத் தோன்றுவது இதனால்தான். சமூகத்தில் குழப்பத்தையும் பிரச்சகைளையும் ஏற்படுத்தியவர்களைச் சாடியதால் அவரையே ஒரு குழப்பவாதி என்று சித்தரிக்க முயன்றது பெரிய வேடிக்கை!

ஓர் அறைக்குள் இடது புறம் பத்திரிகைக் குவியல், வலது புறம் புத்தகக் குவியல், மேசையில் விரித்தபடி இருக்கும் வெள்ளைத்தாள்களும் பேனைகளுமாய் அமர்ந்திருந்து ஷம்ஸ் அவர்கள் சமூகத்தில் கலை, இலக்கியத்தைப் பயன்படுத்தி, அதிர்வுகளையும் தாக்கங்களையும் ஏற்படுத்தினார். எல்லாவற்றையும் விட சிந்தனை மாற்றத்தை நோக்கிச் சமூகத்தை அழைத்துச் செல்ல அவர் மிகவும் பிரயாசைப் பட்டார். மனிதாபிமானத்தையும் சகோதரத்துவத்தையும் சக வாழ்வையும் கட்டி எழுப்புவதற்கு கலையும், இலக்கியமும் பெரும் பங்களிப்புச் செய்யக் கூடியவை என்று நம்பினார். அப்படியே இயங்கினார்.

புதிய தலைமுறைக்கு எம்.எச்.எம்.ஷம்ஸ் என்ற ஆளுமையையும் அவர் ஏற்படுத்திய தாக்கங்களையும் பற்றிப் பெரிய அளவில் தெரியாது. அவரது 'கிராமத்துக் கனவுகள்' நாவல் மற்றும் தற்போது வெளிவந்திருக்கும் சிறுகதைத் தொகுப்புமே அன்னாரின் இலக்கியச் சொத்துக்களாகச் சமூகத்துக்குக் கிடைத்திருக்கின்றன. பல நூல்களை வெளியிடும் அளவு எழுத்தும் பல இயக்கங்களின் செயற்பாடும் தன்னகத்தே கொண்ட அவரை முழுமையாக சமூகத்துக்கு முன் கொண்டு வர வேண்டுமானால் அவரது அனைத்துப் படைப்புகளும் (முஸ்லிம்களுக்கும் இஸ்லாத்துக்கும் எதிராக எழுதியோருக்கு அவர் கொடுத்த மறுப்புக் கட்டுரைகள் உட்பட) வெளிக்கொண்டு வரப்படல் வேண்டும். அவற்றை வெனிக் கொண்டு வரும் கடமை அவரது பிறந்த ஊருக்கும் சமூகத்துக்கும் உரியது என்று அழுத்திச் சொல்ல விரும்புகிறேன்.

மர்ஹூம் ஷம்ஸை அறியாதவர்கள் மற்றும் அவருடன் பழகாதவர்கள் அவரது செயற்பாடுகளையும் இயங்கியலையும் பார்த்து, அவரைக் கடும் கோபக்காரனாக, இடைவெளி வைத்துத் தன்னைத் தனித்துவப்படுத்தும் ஒரு கனவானாகக் கற்பனை செய்யக் கூடும். அப்படியெனில் அந்தக் கற்பனை மிகவும் பிழையானது.

அவரது சிறுகதைத் தொகுதியின் முன்னுரையில் அவர் சொல்வதைப் பாருங்கள்...

'நான் என் மனுஷியின் பெயரிலேயே சிறுகதை எழுதினேன். நான் பாஹிராவைக் கைப்பிடித்த புதிதில்தான் 'இன்ஸான்' வெளிவந்தது. கல்யாணப் பரிசு படத்தில் தங்கவேலுவுக்கு ஏற்பட்ட நிலை தனக்கு ஏற்பட்டுவிடக் கூடாது என்பதே மனுஷியின் பிரார்த்தனை!'

(மீள்பார்வை இதழ் - 306)

Tuesday, November 11, 2014

வற்றாத கடலில் ஓயாத அலைகள்!


 - 06 -

ரிஹாம் தொலைக்காட்சி ஒன்றில் நிகழ்ச்சி வழங்குனர். பழுப்புத் தலைமுடி கொண்ட  இளம் எகிப்தியப் பெண். மணிக்கட்டு வரை மறைக்கும் ஒரு கருப்பு நிற டீஷேர்ட் மாதிரியான மேலுடை அணிந்து ஒரே பார்வையில் அழகிய நாகரிகப் பெண்ணாகத் தோற்றமளிக்கிறார்.

அன்றையத் தொலைக் காட்சி  நிகழ்ச்சிக்கு நேர்காணலுக்காக வந்திருப்பவர் மிகவும் வில்லங்கமான ஒரு பெண்மணி. நோஹா முகம்மத் சலீம் என்ற 53 வயதான அந்தப் பெண்  பழுப்பு நிறமான துணியினால் முகத்தையும் தலையையும் மறைத்திருக்கிறார்.

பேட்டி ஆரம்பமாகிறது.

ரிஹாம் வினாவை விடுகிறார். ' நீங்கள் வழமையாக ஹிஜாப் அணிவதில்லை என்று நினைக்கிறேன்.' பதில் 'ஆம், அணிவதில்லை!' என்று வருகிறது. 'அப்படியயானால் இப்போது ஏன் அணிந்திருக்கிறீர்கள்?' என்ற மறுவினாவுக்கு 'நான்என்னை அடையாளப்படுத்திக் கொள்ளவோ என்னைக் கொல்வதற்கான வாயப்பளிக்கவோ நான் விரும்பவில்லை. மார்க்கப்பற்று மிக்க எனது குடும்பத்தினரைச் சங்கடப்படுத்தவோ காயப்படுத்தவோ நான் விரும்பவில்லை' என்று பதில் வருகிறது.

'முகம்மது நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு மேதை! ஒரு சீர்திருத்தவாதி, தத்துவவாதி, கட்டளையாளர் மற்றும் சிறந்த மனிதராக இருந்தவர். குர்ஆனை அவரே எழுதினார். தூது இறங்கியதும் கிடையாது. ஜிப்ரஈல் என்று யாருமில்லை' என்கிறார் நோஹா. மிகவும் தெளிவாகவும் சாமார்த்தியத்தோடும் வினாத் தொடுக்கும் ரிஹாமுக்குள் கோபம் பரவுகிறது. 'முகம்மத் (ஸல்) அவர்கள் இறைதூதர் இல்லையென்றும்  பரிசுத்தத் தூது இறங்காத போது அவர் எப்படித் தூதராக முடியும்?என்றும் ஜிப்ரஈல் ஒரு கற்பனைப் பாத்திரம்' நோஹா சொல்லும் போது ரிஹாம் கோபத்தின் உச்ச நிலைக்குச் செல்கிறார்.

நோஹாவின் கதை விசித்திரமானது. 24 வயதில் திருமணம் செய்த அவருக்கு 30 வயது வரை எல்லாம் சுபமாகவே இருந்தது. 30 வயதில் இஸ்லாம் பற்றிய விநோதமான சிந்தனைகள் அவரில் தோன்றவே கணவருடன்  சென்று வைத்தியரைப் பார்த்தார். அவ்வாறான சிந்தனை குறைந்தது. ஆனால் மருந்து மூளையைச் சிதைத்து விடுமோ என்ற பயத்தில் மருந்தை நிறுத்தினார். மீண்டும் வேதாளம் முருங்கையில் ஏறியது. உனக்கும் எனக்கும் சரிவராது என்று கணவன் பிரிந்து போய் விட்டார். நோஹாவின் இரண்டு மகன்களும் கூட அவரது கருத்துக்களை ஏற்கவில்லை. தனது மனோ நிலை சரியாகவே இருக்கிறது என்பதை நிரூபிக்க நோஹா ஒரு வைத்திய சான்றிதழைப் பெற்று வைத்திருக்கிறார். ஆனால் குடும்பத்தவரோ 'டாக்டர் பிழையாக உனக்கு அதை எழுதித் தந்திருக்கிறார்' என்கிறார்கள்.

இந்த நோஹாவுடன்தான் ரிஹாம் சூடுபறக்க விவாதித்துக் கொண்டிருந்தார். 'கை வெட்டுவது மனிதாபிமானமற்றது' என்கிறார் நோஹா. 'ஷரீஆ சட்டம் அமுல் செய்யப்பட்டு மதுச்சாலைகளையும் காபரே கிளப்புகளையும் உடைத்தெறிய வேண்டும் அப்போதுதான் யாவும் உருப்படும்' என்று கோபத்தோடு பதில் சொல்கிறார் ரிஹாம். தலை மூடாத ரிஹாம்!

'ஏன் நீ தொழுவதில்லை?' என்ற ரிஹாமின் கேள்விக்கு 'நான் கடந்த காலத்தில் தொழுதேன், ஆனால் எனக்கு இறைவன் பதிலளிக்கவில்லை' என்று பதில் வர 'இப்படிப் பேசும் உனக்கு எப்படிப் பதில் வரும்?' என்று மறுவினாவைத் தொடுக்கிறார் ரிஹாம். வார்த்தைகள் சூடேறக் கடும் கோபம் கொண்ட ரிஹாம் 'நீ இங்கிருந்து போய் விடு!' என்று சொல்லிக் கலையகத்திலிருந்து நோஹாவைத் துரத்தி விடுகிறார்.

மற்றொரு காட்சி. தலை மூடாத அதே ரிஹாம். இம்முறை மார்க்க அறிஞர் யூஸூப் பத்ரி.

நிகழ்ச்சி ஆரம்பமாவதற்கு முன் ஷெய்க் யூஸூப் பத்ரி, தலையை மூடிக்கொள்ளுமாறு ரிஹாமிடம் கோருகிறார். 'கலையகத்துக்கு வெளியே உங்களுடைய அன்றாட வாழ்வில் தினமும் தலையை மூடாத ஆயிரக் கணக்கான பெண்களோடு நீங்கள் உறவாடுகிறீர்கள். தொலைக் காட்சியில் உங்களை நேர்முகம் செய்வதற்காக மட்டும் நான் தலையை மூட வேண்டுமா?' என்று ஒரு கேள்வியைக் கேட்கிறார் ரிஹாம்.

ஆனாலும் ரிஹாம் தலையை மூடியபடி பேட்டியை ஆரம்பிக்கிறார். மந்திரித்தல், பேயோட்டுதல் என்ற பெயரில் சில ஆண்கள் பெண்களுக்குப் பாலியல் தொல்லை கொடுப்பதைப் பற்றிக் கேட்ட போது, 'தலைப்பை மாற்று' என்கிறார் ஷெய்க் பத்ரி. 'பொதுமக்கள் விடயத்தைத்தான் நான் பேசுகிறேன், பதில் சொல்லுங்கள்' என்று கேட்க, பத்ரி கோபம் கொண்டு பேசுகிறார். 'நீங்கள் கோபம் கொண்டு எனக்கு ஏசுவதற்காகவா  எங்களிடம் 1000 பவுண்கள் வாங்கிக் கொண்டு நேர்முகத்துக்கு வந்தீர்கள்?' என்று ரிஹாம் கேட்கிறார். அதற்குப் பதில் சொல்லாமல் கோபத்தில் 'தொலைக் காட்சி நிலையத்தையே மூடிவிடும் வேலையைச் செய்வேன்' என்று பயங்காட்டுகிறார் ஷெய்க் பத்ரி. 'எங்கள் பணத்தையும் வாங்கிக் கொண்டு எங்கள் அலைவரிசையை மூடிவிடுவேன் என்கிறீர்களே.. இதென்ன நியாயம்?' என்று கேட்டபடி தலைத் துணியை நீக்குகிறார் ரிஹாம்.

ஷெய்க் பத்ரி, 'முதலில் தலையை மூடு. இல்லாவிட்டால் நான் போய் விடுவேன்' என்கிறார். 'நான் மூடமாட்டேன், நீங்கள் இருங்கள். நானே போகிறேன்' என்று கலையகத்திலிருந்து வெளியேறுகிறார் ரிஹாம்.

இந்த இரண்டு காட்சிகளையும் பார்த்த போது எனக்குள் பல பல்புகள் ஒளிர்ந்தன. பிரதான பல்பு வெளிச்சத்தில் எனக்கு விளங்கியது என்னவென்றால் -

 இரண்டு கோடி முஜத்திதுகள் தோன்றினாலும்  ஈஸா (அலை) இறங்கும் வரை இவ்வாறான பிரச்சனைகள் தீர்வதற்கு வாய்ப்பிருக்காது என்பதுதான்!

Monday, November 10, 2014

அவனும் அவளும்!


மராம் அல் மஸ்ரி
(சிரியா)


ஒரு வீடு
பிள்ளைகள்
அவனுக்கு அன்பு செலுத்தும்
ஒரு மனைவி;..
இதற்கு மேல்
அவனுக்கு எதுவும் வேண்டியதில்லை

ஆனால்
ஒருநாள் 
அவன் கண்விழித்த போது
அவனுடைய ஆன்மா
வயதாகி விட்டதை
அறிந்து கொண்டான்!

ஒரு வீடு
பிள்ளைகள்
அவளுக்கு அன்பு செலுத்தும்
ஒரு கணவன்..
இதற்கு மேல்
அவளுக்கு எதுவும் வேண்டியதில்லை

ஆனால்
ஒருநாள் 
அவன் கண்விழித்த போது
அவளுடைய ஆன்மா
ஒரு யன்னலைத் திறந்தது
பின்னர்
பறந்து விட்டது!


தமிழில் - அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன்